Είναι πλέον φανερό. Η Νέα Δημοκρατία αξιοποιεί τις κινητοποιήσεις της ΠΟΕ –ΟΤΑ για να παίξει σε δύο ταμπλό . Από την μία να φθείρει την κυβέρνηση και από την άλλη να στρώσει τον δρόμο στα μεγάλα εργολαβικά συμφέροντα.
Η .Ε.Ε της ΠΟΕ –ΟΤΑ κόντρα στην ίδια την κοινή λογική εξακολουθεί να μην μιλά στις ανακοινώσεις της για τις θέσεις της Νέας Δημοκρατίας προκειμένου να μην σπάσει το «αντικυβερνητικό μέτωπο» με την ΔΑΚΕ , που έχει γίνει «ρυθμιστικός παράγοντας»  στις ισορροπίες της εκτελεστικής επιτροπής.
Οι παρατάξεις  της ΠΟΕ-ΟΤΑ με την ανοχή που δείχνουν απέναντι στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας άθελα τους υπονομεύουν τον κοινό  στόχο για δημόσιο χαρακτήρα της διαχείρισης των απορριμμάτων .

Ας δούμε τι είπε ο κ. Μητσοτάκης από  το βήμα του συνεδρίου του Economist:  

«Στόχος μας είναι ένα μικρότερο, αλλά καλύτερο Κράτος. Με καλύτερη αξιοποίηση των ανθρώπινων πόρων που διαθέτει.  Που θα παρέχει υψηλότερου επιπέδου υπηρεσίες στους πολίτες του και θα εξοικονομεί πόρους αξιοποιώντας στην παροχή των υπηρεσιών του και τον ιδιωτικό τομέα. Αποτελεί κεντρική μας πολιτική επιλογή να ενισχύσουμε τις συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) , οι οποίες θα επιτρέψουν στο Κράτος να παρέχει καλύτερες υποδομές και πιο ποιοτικές υπηρεσίες στους πολίτες του», είπε χαρακτηριστικά.
Και συνέχισε : «Προχθές αναφέρθηκα στο ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων. Ας σταματήσει επιτέλους η υποκρισία. Η συμμετοχή και του ιδιωτικού τομέα μπορεί υπό προϋποθέσεις να δώσει λύσεις με χαμηλότερο κόστος, μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και χωρίς φαινόμενα ταλαιπωρίας ούτε των πολιτών ούτε των εργαζόμενων, όπως αυτά που ζήσαμε αυτές τις μέρες. Αλλά αυτήν την απόφαση θα την πάρουν οι ίδιοι Δήμοι χωρίς την κηδεμονία μιας Κυβέρνησης, που το μόνο μέλημά της είναι η δημιουργία μιας νέας στρατιάς εργαζομένων συμβασιούχων στους οποίους κραδαίνει το τυράκι μιας αντισυνταγματικής μονιμοποίησης», κατέληξε ο κ . Μητσοτάκης.
Η Ε.Ε της ΠΟΕ-ΟΤΑ οφείλει να αποδοκιμάσει τις θέσεις του κ. Μητσοτάκη με απόφαση της Ε.Ε και όχι με ανώδυνα σχόλια του γραφείου τύπου.

Θωμάς του Εμμανουήλ Μπιζάς

Δείτε εδώ το κείμενο