Παρατηρείται συχνά το φαινόμενο να χορηγούνται μονομερώς ημέρες κανονικής άδειας από τις επιχειρήσεις προς τους εργαζόμενους , εξαιτίας :

1) μη λειτουργίας της επιχείρησης λόγω υπαιτιότητας του εργοδότη

2) σε ημέρες όπου η επιχείρηση δεν παρουσιάζει τον αναμενόμενο κύκλο εργασιών,έλλειψη παραγγελιών ,πελατείας κ.λ.π 3) λόγω καιρικών συνθηκών,

4) λόγω ανακαινίσεων

5) λόγω μη αποδοχής των υπηρεσιών του μισθωτού

6) σε ημέρες εορτών και αργιών .

Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Α.Ν 539/1945, η χρονική περίοδος χορηγήσεως της άδειας αναψυχής των μισθωτών, κανονίζεται μεταξύ εργοδότη και μισθωτού, ενώ ο εργοδότης υποχρεούται στην χορήγηση αδείας εντός διμήνου από τη διατύπωση της σχετικής αίτησης του μισθωτού. Επίσης σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν.4093/2012(άρθρο πρώτο , ΠΑΡ.ΙΑ, ΥΠΟΠΑΡ.ΙΑ14)μπορεί να κατατμηθεί η κανονική άδεια πολλές φορές κατόπιν αίτησης του μισθωτού. Η αίτηση του μισθωτού διατηρείται στην επιχείρηση επί πέντε (5) έτη. Επιτρέπεται η κατάτμηση του χρόνου αδείας εντός του ίδιου ημερολογιακού σε δύο περιόδους , εξαιτίας ιδιαίτερα σοβαρής ή επείγουσας ανάγκης της επιχείρησης ή της εκμετάλλευσης. Σε κάθε περίπτωση η πρώτη περίοδος της αδείας δεν μπορεί να περιλαμβάνει λιγότερες των έξι (6) εργασίμων ημερών επι εξαημέρου εβδομαδιαίας εργασίας και των πέντε (5) εργασίμων ημερών επί πενθημέρου.

Σε κάθε περίπτωση όμως τονίζουμε ότι εξακολουθεί να ισχύει η διάταξη του άρθρου 4 του Α.Ν 539/1945 περί συμφωνίας μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενου σχετικά με τη χορήγηση των ημερών κανονικής αδείας και απαγορεύεται η υποχρεωτική χορήγηση μιας ή περισσότερων ημερών αναπαύσεως από τον εργοδότη στον μισθωτό,για όλους τους λόγους που προαναφέρθηκαν, με απόφαση του εργοδότη. Στην περίπτωση αυτή ο μισθωτός θα λάβει τις αποδοχές του, όχι βάσει των διατάξεων του Α.Ν 539/1945, δηλαδή όχι ως αποδοχές αδείας, αλλά βάσει των διατάξεων περί υπερημερίας του εργοδότη. Οι ανωτέρω ημέρες αναπαύσεως δεν μπορεί να συμψηφιστούν με τις ημέρες αδείας του μισθωτού, η χορήγησή τους δηλαδή δεν έχει ως συνέπεια τη μείωση των ημερών αδείας αυτού. Επιπροσθέτως τονίζουμε ότι κατά την ρητή επιταγή του άρθρου 2 παρ.3 του Α.Ν 539/1945 δεν περιλαμβάνονται στην ετήσια άδεια των μισθωτών οι επίσημες ή εθιμικές εορτάσιμες ημέρες-αργίες καθώς και οι διακοπές εργασίας που οφείλονται σε ασθένεια (δεν επιτρέπεται να χορηγούνται ημέρες κανονικής άδειας κατα τις ημέρες αυτές). Επίσημες αργίες είναι οι προβλεπόμενες στο άρθρο 4 του Β.Δ 748/66 και συμπεριλαμβάνονται και αυτές που έχουν καθοριστεί από τις αρμόδιες Αρχές και είναι τοπικής έκτασης ή περιφέρειας νομού (π.χ Αγ.Πνεύματος στο Ν.θεσσαλονίκης για εμπορικά και καταστήματα τροφίμων). Για παραβάσεις των διατάξεων του Α.Ν 539/1945 όπως ισχύει, περί χορήγησης κανονικής άδειας στους μισθωτούς επιβάλλονται ποινικές και διοικητικές κυρώσεις (σύμφωνα με το άρθρο 24 του Ν.3996/2011 όπως ισχύει).

ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΠΟΥΛΟΣ Γ.Γ Π.Ο.Σ.ΕΠ.Ε