Στον χώρο του θεάματος (θέατρο, συναυλιακοί χώροι, τηλεοπτικά γυρίσματα) τα τελευταία χρόνια επικρατεί μια νέα «μόδα». Οι εργοδότες προσλαμβάνουν τους εργαζόμενους με συμβάσεις μερικής απασχόλησης, συνήθως 2 ή 3 ώρες την ημέρα, όσο δηλαδή διαρκεί μια παράσταση ή το συμβολικό ωράριο, για να μην μπορεί να θεωρηθεί ανασφάλιστη εργασία.

Ετσι λοιπόν οι εργαζόμενοι, ενώ εργάζονται κανονικά, δηλώνονται ως εργαζόμενοι των δύο ή τριών ωρών. Αυτό δημιουργεί αυτομάτως τα εξής προβλήματα: αφενός σε περίπτωση σύγκρουσης με τον εργοδότη, ο εργαζόμενος έχει πολύ λίγα να διεκδικήσει, αφετέρου η ασφαλιστική ικανότητα του εργαζόμενου είναι περιορισμένη, με συνέπεια να υπάρχει δυσκολία στη συνταξιοδοτική του ικανότητα και στην πλήρωση των προϋποθέσεων για τα επιδόματα από τον ΟΑΕΔ, μια και τα επαγγέλματα του κλάδου είναι εποχικά.

Το σημαντικότερο όμως πρόβλημα είναι η αδυναμία καταγγελίας της υποδηλωμένης εργασίας, με αποτέλεσμα ο εργαζόμενος να αισθάνεται εγκλωβισμένος και χωρίς εργαλεία για να διασφαλίσει τη νομιμότητα, ακόμα και στην περίπτωση ενδεχόμενου ελέγχου από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Διότι εφόσον οι υπερωρίες μπορούν να δηλωθούν εκ των υστέρων, ο παραπάνω του δίωρου εργασιακός χρόνος δηλώνεται εκ των υστέρων ως υπερωρία και ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Η νέα ρύθμιση που προωθείται μέσω του νομοσχεδίου από το υπουργείο Εργασίας αυτές τις μέρες λέει απλώς το αυτονόητο, ότι δηλαδή οι υπερωρίες θα πρέπει να δηλώνονται πριν από την πραγματοποίησή τους, ακόμη και με ένα απλό sms στο σύστημα «Εργάνη».

Μια τόσο απλή και ταυτόχρονα αυτονόητη ρύθμιση επιχειρεί να διορθώσει μια στρέβλωση. Ταυτόχρονα διευκολύνει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς και τη διαδικασία επιβολής κυρώσεων για την υποδηλωμένη εργασία και διευρύνει το πεδίο των νόμιμων διεκδικήσεων από τους εργαζόμενους.

Δημιουργεί έτσι ένα σοβαρό εμπόδιο στους εργοδότες ώστε να μην προσλαμβάνουν για 2ωρα αλλά να απασχολούν τους εργαζόμενους για 8 και 10 ώρες την ημέρα. Επίσης, θα βοηθήσει στο να περιοριστούν τα εξαντλητικά ωράρια, οι απλήρωτες πρόβες, η εργασία 7 ημερών την εβδομάδα, η εργασία χωρίς κανόνες.

Υπάρχει και κάτι ακόμα: η εν λόγω ρύθμιση αλλάζει το ασφυκτικά περιορισμένο πεδίο δράσης και διεκδίκησης, δίνει κίνητρο για συλλογική δράση και συμβάλλει σε έναν πρώτο βαθμό στην αναζωογόνηση των κοινωνικών αντιστάσεων.

Μένει να ψηφιστεί, αλλά κυρίως να εφαρμοστεί και να μη μείνει στα χαρτιά.

Το συνδικαλιστικό κίνημα οφείλει να αναδείξει την αναγκαιότητα για να ξεπεράσουν οι εργαζόμενοι τον φόβο έτσι ώστε να περιοριστούν τα φαινόμενα εργοδοτικής καταστρατήγησης των δικαιωμάτων και να συσπειρώσει τους εργαζόμενους γύρω από τα σωματεία τους για τη διεύρυνση των διεκδικήσεων και την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

ΠΗΓΗ: efsyn.gr