Οι απόψεις του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη για το πως αντιλαμβάνεται την Εκπαίδευση δεν είναι νέες ή φρέσκιες.  Δεν πέσαμε δηλαδή από τα σύννεφα, όταν στην ομιλία του στη ΔΕΘ ξεδίπλωσε το πιο αντιδραστικό προγραμματικό σχέδιο, που έχει ακουστεί στη χώρα μας, για τη Δημόσια Εκπαίδευση.

Θα έλεγε κανείς πως αυτή τη φορά ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας απλά γνωστοποίησε με μεγαλύτερη σαφήνεια τον «ερωτικό» του θαυμασμό για το Ιδιωτικό Σχολείο των λίγων και το Σχολείο της αγοράς. Συγκεκριμένα, δήλωσε πως χρειαζόμαστε «μεγαλύτερη ελευθερία στην οργάνωση και διαχείριση των πόρων και στην επιλογή διδακτικού προσωπικού». Δεν είχε, λοιπόν, κανένα δισταγμό να απαξιώσει πλήρως το Δημόσιο Σχολείο και το έργο των εκπαιδευτικών. Η αυτονόμηση των σχολικών μονάδων περνά μέσα από την ιδιωτικοποίηση τους, καθώς η χρηματοδότησή τους δεν θα υπάγεται πλέον στην Πολιτεία, αλλά σε ιδιωτικά κεφάλαια. Παράλληλα, το εκπαιδευτικό προσωπικό που τόσα χρόνια προασπίζεται το Δημόσιο Σχολείο υπό δύσκολες συνθήκες δεν θα είναι σταθερό αλλά θα εξαρτάται από τους κανόνες της ελεύθερης αγοράς και τη διαχείριση τεχνοκρατών.

Μάλιστα, η πλήρης απαξίωση για τους εκπαιδευτικούς δεν είχε τελειώσει, καθώς στη διακαναλική του συνέντευξη ο κ. Μητσοτάκης δεν αναγνώρισε ούτε τον καθημερινό αγώνα των χιλιάδων αναπληρωτών εκπαιδευτικών που γυρνάνε τόσα χρόνια κάθε γωνιά της Ελλάδος για να στηρίξουν το Δημόσιο Σχολείο και τους μαθητές. Επισήμανε, δηλαδή, γι’ άλλη μια φορά πως το Δημόσιο –συνεπώς και η Δημόσια Εκπαίδευση–, δεν έχουν ανάγκη από προσλήψεις. Προφανώς αγνοεί ηθελημένα τα εκατοντάδες οργανικά κενά εκπαιδευτικών.

Επιπλέον, ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν απέφυγε προεκλογικές δεσμεύσεις που ακούγονται εύηχα στ’ αυτιά ορισμένων πολιτών, χωρίς να συνειδητοποιούν τις συνέπειες από την εφαρμογή τέτοιων πρακτικών. Δήλωσε, λοιπόν, την ίδρυση Πρότυπων Σχολείων σε κάθε περιφερειακή ενότητα «για τους καλύτερους μαθητές, αυτούς που δεν έχουν τη δυνατότητα να πάνε σε ιδιωτικά σχολεία». Τι θέλει να πει ο ποιητής; Για τον κ. Μητσοτάκη μόνο τα ιδιωτικά σχολεία είναι για τους καλυτέρους μαθητές, αλλά και η Εκπαίδευση μονάχα γι’ αυτούς πρέπει να ενδιαφέρεται. Παράλληλα, υποβάθμισε ξανά το εκπαιδευτικό έργο του Δημόσιου Σχολείου.

Τέλος, στην προσπάθειά του να παρουσιάσει και παιδαγωγικές μεθόδους μίλησε για την ανάγκη εφαρμογής της ομαδικής εργασίας. Ας τον ενημερώσουν οι σύμβουλοί του πως η ομαδική εργασία εφαρμόζεται εδώ και πολλά χρόνια στο Δημόσιο Σχολείο και μάλιστα από την Προσχολική Εκπαίδευση.

Για τον εκπαιδευτικό κόσμο οι απόψεις του κ. Μητσοτάκη είναι γνωστές και νεοφιλελεύθερες. Συνεπώς, το εκπαιδευτικό κίνημα, όταν και όποτε χρειαστεί, θα παλέψει προκειμένου η αντιδραστική του αντίληψη να μείνει στη θεωρία…

Γιώργος Μακράκης, Δάσκαλος

Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής ΑΔΕΔΥ

με την ΕΑΚ