Η κήρυξη της Μακρονήσου ως ιστορικού τόπου από το Υπουργείο Πολιτισμού αποτέλεσε το πρώτα βήμα από την πολιτεία για τη διάσωση ενός ιστορικού τόπου συνδεδεμένου με ένα κομμάτι της νεότερης ελληνικής Ιστορίας που για πολλά χρόνια αποσιωπήθηκε. Ένα αποφασιστικό βήμα που θα μπορούσε να διασώσει και να αναδείξει το νησί της εξορίας και τα εναπομείναντα ερείπιά του ως συμβόλων της αξίας του αγώνα κατά του φασισμού και του θριάμβου του ανθρώπινου πνεύματος και της δημοκρατίας ενάντια στην καταπίεση και τον εξανδραποδισμό θα ήταν η ανακήρυξη της Μακρονήσου ως Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Μια πρωτοβουλία με ιδιαίτερη σημασία, ειδικά σήμερα που κάποιοι προσπαθούν να ξαναγράψουν την Ιστορία…

Η κήρυξη της Μακρονήσου ως τόπου ιστορικής μνήμης από το Υπουργείο Πολιτισμού στα μέσα της 10ετίας του 1990 (επί υπουργίας της Μελίνας Μερκούρη) αποτέλεσε το πρώτα βήμα από την πλευρά της πολιτείας για τη διάσωση ενός τόπου συνδεδεμένου με ένα κομμάτι της νεότερης ελληνικής Ιστορίας που για πολλά χρόνια αποσιωπήθηκε. Ο πρόεδρος της Βουλής Ν. Βούτσης σε μήνυμά του προς όσους και όσες συμμετείχαν στην εκδρομή στη Μακρόνησο στις 22/10 γνωστοποίησε ότι έχει αναλάβει πρωτοβουλία και είναι σε επαφή με τον Σύνδεσμο Μακρονησιωτών και με όλα τα εμπλεκόμενα υπουργεία, προκειμένου το προσεχές διάστημα να προχωρήσει σειρά ενεργειών για όλες τις εκκρεμότητες που υπάρχουν σε σχέση με τη Μακρόνησο.

Η ιστορία της Μακρονήσου γράφτηκε από αυτούς που έζησαν, βασανίσθηκαν ή και δολοφονήθηκαν εκεί

Οι άνθρωποι που δημιούργησαν την ιστορία της σιγά σιγά φεύγουν από τη ζωή. Σήμερα πολλοί από τους νεότερους αγνοούν την ιστορία της και λίγοι την έχουν επισκεφθεί. Το ελληνικό τμήμα του ICOMOS (International Council of Monuments and Sites) που με βάση τους ιδρυτικούς του σκοπούς επιδιώκει να παρεμβαίνει στον ευρύτερο πολιτιστικό και ιστορικό χώρο, συμμετέχει στην προσπάθεια της πολιτείας για τη διάσωση και προστασία του ιστορικού αυτού τόπου.

Άνθρωποι που έχουν ασχοληθεί με τον τόπο αυτό, έχουν συλλέξει αρχειακό υλικό και ενδιαφέρονται για τη διάσωση και την ανάδειξή του, προσανατολίζονται στη δημιουργία μιας πρωτοβουλίας για την ανάδειξη της Μακρονήσου ως Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Μιλώντας με τον Θανάση Κάππο, με αφορμή την επικείμενη έκδοση του βιβλίου του «Eνθύμια Μακρονήσου», το οποίο μέσα από γνωστά και άγνωστα γεγονότα αναφέρεται στην ιστορία της, μας παρουσίασε το όραμα αυτό, η Μακρόνησος ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς να γίνει ένας τόπος προστατευμένος και εύκολα επισκέψιμος, με τη σήμανση των τοποθεσιών-στρατοπέδων και κτιρίων και τη δημιουργία μουσείου.

«Το νησί πρέπει να προστατευθεί κι ο μόνος τρόπος προστασίας του είναι η ένταξή του στα μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Kάτι τέτοιο απαιτεί μια ολόκληρη διαδικασία. Πρέπει να προηγηθεί μελέτη. Οι αντιστασιακές οργανώσεις, η κοινωνία, οι δημοκράτες, οι αριστεροί, πρέπει να ευαισθητοποιηθούν και να συνδράμουν ώστε να δημιουργηθούν εκείνες οι προϋποθέσεις για να κατατεθεί φάκελος από το υπουργείο Πολιτισμού προς την UNESCO. Αυτό αν δεν λυθεί τώρα, δεν θα λυθεί ποτέ» επισημαίνει ο Θ. Κάππος.

«Η σωτηρία της Μακρονήσου είναι επιβεβλημένη και θα αποτελέσει μια πράξη εφάμιλλη της αναγνώρισης της Εθνικής Αντίστασης», τονίζει.

Στις προθέσεις των ανθρώπων που εξετάζουν το θέμα είναι η συλλογή υπογραφών και η παρουσίαση της πρωτοβουλίας με συνέντευξη Τύπου, που θα αναδείξει τη σημασία της ανακήρυξης της Μακρονήσου ως Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Σημειώνεται ότι, με το προσφυγικό και το μεταναστευτικό εξαιρετικά επίκαιρα, η UNESCO δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την κατάσταση του ανθρώπινου όντος (the status of human being) και τα θεμελιώδη δικαιώματά του.

ΠΗΓΗ: Left.gr