Με τα διαδοχικά ποσταρίσματά του στο facebook, όλοι νομίζαμε ότι ο Βασίλης Τσιάρτας ήθελε απλώς να εκφράσει τις απόψεις του. Τις ρατσιστικές, μισαλλόδοξες, γεμάτες δηλητήριο, απόψεις του. Όμως, κάναμε λάθος. Ο πάλαι ποτέ σταρ της ΑΕΚ, της Σεβίλλης και της Εθνικής Ομάδας, φαίνεται ότι έχει συγκεκριμένο σχέδιο στο μυαλό του.
Τουλάχιστον αυτό κατέδειξε η επίσημη (!) επίσκεψή του στο γραφείο του αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου, η οποία συνοδεύτηκε από μεγάλη δημοσιότητα και είχε προαναγγελθεί με τον πιο «λαμπερό» τρόπο. Εκεί λοιπόν, δίπλα στον προκαθήμενο της ελληνικής εκκλησίας, ο Τσιάρτας ένιωσε αφενός δικαιωμένος για τη σκόνη που είχε σηκώσει τις προηγούμενες ημέρες, και αφετέρου έβαλε την υποθήκη για μία μελλοντική καριέρα στο μέλλον, φυσικά στο χώρο της εθνικιστικής, ρατσιστικής δεξιάς.
Δεν πρόκειται για αυθαίρετο συμπέρασμα, αλλά για τη μετάφραση των συμφραζόμενων από όλες τις τελευταίες κινήσεις του πρώην διεθνούς ποδοσφαιριστή. Είχε, προφανώς, σαφές πλάνο στο μυαλό του ο… λεγάμενος όταν μπέρδευε τους διεμφυλικούς με τους παιδεραστές, όταν εκτόξευε κατάρες για τους βουλευτές του ελληνικού κοινοβουλίου που ψήφισαν το νόμο για την ταυτότητα φύλλου, όταν έλεγε με στόμφο ότι την ελληνική σημαία θα πρέπει να την κρατούν μόνο Έλληνες, «σημαδεύοντας» έτσι το μικρό Αμίρ που άθελά του μπήκε στη δίνη του κυκλώνα.

Εθνικισμός με ρατσισμό και ολίγη από ορθόδοξο φόβο

Αδιαπραγμάτευτα, λοιπόν, (δική του έκφραση) έχουμε να κάνουμε μ’ έναν ακόμη ακραίο, σαφώς ανενημέρωτο, μισαλλόδοξο τύπο, ο οποίος στο κεφάλι του έχει μπερδέψει ακόμα και τις πιο απλές έννοιες. Αυτόν τον άνθρωπο κατά το παρελθόν τον είχαν αφίσα στο δωμάτιό τους πολλά παιδιά που αγαπούσαν την ΑΕΚ και το ποδόσφαιρο εν γένει. Αυτός ο άνθρωπος προσπαθεί να διαμορφώσει σήμερα καριέρες νεαρών ποδοσφαιριστών από τη θέση του ατζέντη.
Αυτόν τον άνθρωπο αποφάσισε, επίσης, η ελληνική εκκλησία να καλέσει έτσι ώστε να ανταλλάξουν απόψεις με τον αρχιεπίσκοπο. Ένιωσε κανείς έκπληξη από τη σχετική επιλογή του Ιερώνυμου; Σε καμία περίπτωση. Άλλωστε, ο ηγήτορας της εκκλησίας ουσιαστικά τα ίδια πράγματα υποστηρίζει τα τελευταία χρόνια, απλώς χρησιμοποιεί πιο «προσεκτικές» διατυπώσεις και δεν είναι τόσο επιθετικός. Κατά τ’ άλλα, η ταύτιση απόψεων με το σταρ της μπάλας είναι πλήρης. Εθνικισμός που μπήκε στο πλυντήριο και πλύθηκε μαζί με ρατσισμό, ολίγη από ελληνόρθοδοξη περηφάνια και φόβο για κάθε τι που τους «ξεπερνάει».
Το κάνουν αμφότεροι χωρίς να ντρέπονται. Πιστεύουν, ο καθένας ξεχωριστά, ότι έτσι υπηρετούν το ρόλο τους. Ο αρχιεπίσκοπος κρατά ικανοποιημένο το δικό του ακροατήριο και κλείνει το μάτι στους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής, ο Τσιάρτας ενισχύει την πιθανότητα να του προσφέρει η «Δεξιά του Κυρίου» μία θέση στα επόμενα ψηφοδέλτιά της. Όπου Δεξιά του Κυρίου, μπορείτε να βάλετε τη Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη, η οποία κάθε μέρα αγωνίζεται να μας αποδείξει πόσο «φιλελεύθερη» είναι.
Το χειρότερο από όλα; Ο Τσιάρτας, ο κάθε Τσιάρτας, βρίσκει χιλιάδες υποστηρικτές. Όσο πιο χυδαίο το σχόλιο, τόσο πιο πολλά τα likes στα social media και η αποδοχή. Με τον ίδιο δυναμικό τρόπο που οι απόψεις του ποδοσφαιριστή αποκρούστηκαν και λοιδορήθηκαν, με τον ίδιο τρόπο υποστηρίχθηκαν και αναπαράχθηκαν με ξεκάθαρο το θαυμασμό. Ο Τσιάρτας ψάρεψε στη μεγάλη θάλασσα της έλλειψης γνώσης και κουλτούρας και έβγαλε μια πραγματικά καλή ψαριά.

Και εμείς, τι κάνουμε;

Είχε βέβαια αρωγό και τον «πνευματικό» του, τον Ιερώνυμο, που του έδωσε καλάμι και για να ψαρέψει με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Χέρι-χέρι πορεύτηκαν σ’ αυτήν την αθλιότητα και χέρι-χέρι θα εξακολουθούν, κατά πως φαίνεται, να πορεύονται και στο μέλλον. Οι Αμβρόσιοι αυτής της χώρας, που θρέφουν το μεγάλο, αλλά εν τέλει κενό, εγώ τους, με την τροφή του μίσους, ήδη χαμογελούν σαρδόνια. Ξέρουν ότι τα έχουν καταφέρει…
Το θέμα είναι τι κάνουμε εμείς οι υπόλοιποι. Πώς δουλεύουμε στην κοινωνία έτσι ώστε οι απόψεις τους να γίνει σαφώς μειοψηφικές και εν τέλει… γραφικές; Πώς δρούμε και πώς επεμβαίνουμε εκεί που υπάρχει πρόβλημα, πώς προστατεύουμε τους ανθρώπους που δεν έχουν φωνή και δεν ακούγονται στα κατεστημένα ΜΜΕ, πώς σπάμε τις προκαταλήψεις και πώς πλησιάζουμε τα πραγματικά κοινωνικά προβλήματα; Η αβεβαιότητα γύρω μας θεριεύει. Και όσο γιγαντώνεται, οι Τσιάρτες θα βρίσκουν πάντα πρόσφορο το έδαφος για να παρεμβαίνουν και να κάνουν θόρυβο. Δεν αρκεί η προσπάθεια απομόνωσης. Χρειάζονται συγκεκριμένες, καίριες απαντήσεις και στηρίγματα, πραγματικά στηρίγματα, σε όσους βάλλονται από τη συμμαχία των προθύμων, που διαμορφώνεται κάτω από τη σκέπη της ελληνικής εκκλησίας.

ΠΗΓΗ: epohi.gr