Στη δημόσια συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2018, ο οποίος περιλαμβάνει μέτρα που βρίσκονται σε ευθεία αντίθεση με τα συμφέροντα των εργαζομένων, η ΝΔ με δελτίο τύπου καταθέτει άλλη μια φορά τη δική της πρόταση. Θα αποτελούσε έκπληξη, αν για μία και μόνη φορά το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είχε ξεφύγει από τα βαρίδια της νεοφιλελεύθερης εμμονής του με τον Δημόσιο τομέα και τους εργαζόμενους σ’ αυτόν.

Το γνωστό ιδεολόγημα για το «επιτελικό κράτος» και τις σπατάλες επανέρχεται δριμύτερο. Για τον κ. Μητσοτάκη και τους ακραίους νεοφιλελεύθερους αποτελούν σπατάλες οι πετσοκομμένοι μισθοί στο Δημόσιο τομέα γι’ αυτό και ανερυθρίαστα μετά από επτά χρόνια περικοπών, προτείνουν δραστικό περιορισμό των δαπανών με περικοπή του κόστους μισθοδοσίας κατά 300 εκατομμύρια ευρώ.

Δεν έχουμε καμία αμφιβολία, ότι αν υλοποιηθεί αυτή η πρόταση, θύματα δεν θα είναι μόνο όσοι ακόμα και σήμερα λαμβάνουν την προσωπική διαφορά λόγω της υπερβάλλουσας μείωσης των αποδοχών τους. Aλλά θα ανοίξει ξανά ο κύκλος των απολύσεων, των διαθεσιμοτήτων, του χειρόφρενου σε αναγκαίες προσλήψεις σε κρίσιμους τομείς, ειδικά εκείνους που σχετίζονται με την κοινωνική και ανταποδοτική διάσταση του κράτους (υγεία, παιδεία, καθαριότητα στους ΟΤΑ κ.α.). Ουσιαστικά αυτή η πρόταση αποτελεί τον προθάλαμο για την ιδιωτικοποίηση των πιο κρίσιμων και ευαίσθητων τομέων του Δημοσίου.

Οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο γνωρίσαμε πολύ καλά το αποτέλεσμα αυτών των επιλογών. Η θεσμική υποβάθμιση του ρόλου του δημοσίου υπαλλήλου, ο κοινωνικός αυτοματισμός με τον ψεύτικο διαχωρισμό μεταξύ κακού δημόσιου και καλού ιδιωτικού τομέα, η υποβάθμιση της εργασίας αποτελούν βασικά όπλα στη φαρέτρα όσων επιδιώκουν τον κοινωνικό μετασχηματισμό με ακραία συντηρητικούς όρους.

Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο ο κ. Μητσοτάκης και οι σταθερές εμμονές που τον κατατρέχουν σε σχέση με την εργασία στο Δημόσιο. Μας προβληματίζει η αδυναμία της ΑΔΕΔΥ να τοποθετηθεί για την συγκεκριμένη πρόταση – απαίτηση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Εκτιμούμε, ότι με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο θα πρέπει η ΑΔΕΔΥ να καταδικάσει κάθε προσπάθεια μείωσης μισθών, κάθε προσπάθεια να επανέλθει από το παράθυρο, ότι με σκληρούς αγώνες οι εργαζόμενοι έδιωξαν από την πόρτα.

Γνωρίζουμε, ότι οι διαχρονικές παθογένειες στη λειτουργία των συλλογικών οργάνων, με την χρησιμοποίησή τους από τις παρατάξεις του κυβερνητικού – εργοδοτικού συνδικαλισμού ως ιμάντων μεταβίβασης πολιτικών και άλλων επιδιώξεων, οδήγησαν στην απαξίωσή τους. Σήμερα δεν μπορούμε να επιμένουμε σ΄ αυτό το αποτυχημένο μοντέλο λειτουργίας.

Η ΑΔΕΔΥ οφείλει και πρέπει να επανακαθορίσει τη στάση της, να συγκρουστεί με όλες τις πολιτικές που προετοιμάζουν το έδαφος για τη νέα επίθεση απέναντι στους εργαζόμενους στο Δημόσιο.  Με ενωτικό και αγωνιστικό προσανατολισμό μπορούμε να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για την ανασυγκρότηση του Δημόσιου τομέα προς όφελος των εργαζομένων και των πολιτών, μπορούμε για άλλη μια φορά να δώσουμε την απάντησή μας σε όλους όσους επιδιώκουν την ακόμα πιο βίαιη υποβάθμιση της εργασίας και των εργαζομένων στο Δημόσιο.

Ενωτική Αγωνιστική Εκ-κίνηση

Εδώ το κείμενο σε pdf