Πριν μερικές εβδομάδες, είχε δημοσιευτεί η καταγγελία των δημοσιογραφικών ενώσεων, της ΕΣΗΕΑ και της ΕΣΠΗΤ, για τις ατομικές συμβάσεις, τις οποίες κλήθηκαν να υπογράψουν οι εργαζόμενοι στην “ALTER EGO MEDIA”, στην οποία περιλαμβάνονται τα ΜΜΕ του πρώην ΔΟΛ: η ιστοσελίδα in.gr, η εφημερίδα “Τα Νέα”, η εφημερίδα “Το Βήμα”και οι ιστοσελίδες των δύο εντύπων καθώς και άλλα έντυπα.

Οι ενώσεις των δημοσιογράφων στηλίτευαν τη διαδικασία που ακολουθήθηκε από την εταιρεία, με συνέπεια, “αφενός να παρακάμπτεται η συλλογική διαπραγμάτευση, αφετέρου να φέρνει τους εργαζόμενους προ τετελεσμένου, εκμεταλλευόμενη τη δραματική κατάσταση που επικρατεί στο χώρο”.

Η εκβιαστική επιβολή των εν λόγω συμβάσεων αποδείχθηκε και από την τύχη που επεφύλαξε η εργοδοσία στη μοναδική εργαζόμενη που δεν δέχθηκε να υπογράψει: η Παναγιώτα Μπίτσικα, επί 21 και πλέον χρόνια εργαζόμενη στο «Βήμα», απολύθηκε. Πρόκειται για μία “σύμβαση-μνημείο αντεργατικών διατάξεων, που λειτουργεί ιδιαίτερα σήμερα, σε μια περίοδο αναδιάταξης στο χώρο των ΜΜΕ, σαν αποτύπωμα της εκδοτικής αλαζονείας και του νόμου του ισχυρού στην οικονομία της αγοράς”, ανέφερε χαρακτηριστικά στη δήλωσή της.

Η επιστολή – καταπέλτης του Ανδ. Νεφελούδη

Πράγματι, όπως αναλύει και ο Γενικός Γραμματέας του υπουργείου Εργασίας, Ανδ. Νεφελούδης, σε επιστολή του με ημερομηνία 30 Νοεμβρίου 2017 προς την ALTER EGO, επιστολή που κοινοποιήθηκε στην  ΕΣΕΗΑ αλλά και τον Ειδικό Γραμματέα του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας, Ν. Ηλιόπουλο, η συγκεκριμένη σύμβαση συνιστά αποτύπωση αυτού που τετριμμένα συνηθίζουμε να αποκαλούμε συνθήκες γαλέρας. Στην επιστολή του, ο Ανδ. Νεφελούδης απαριθμεί ένα προς ένα τα σημεία όπου καταστρατηγείται η ισχύουσα νομοθεσία κάνοντας τις απαραίτητες συστάσεις στην ALTER EGO.

Δημοσιογράφος και… κλητήρας

Η σύμβαση, η οποία να σημειωθεί ότι περιλαμβάνει αμοιβές ασφαλώς μικρότερες από αυτές που λάμβαναν οι εργαζόμενοι στον ΔΟΛ, ήδη από το πρώτο άρθρο της, ξεκινά με υπέρβαση του διευθυντικού δικαιώματος και θέτει επαχθείς όρους για τον εργαζόμενο, καθώς η εταιρεία διατηρεί το δικαίωμα να χρησιμοποιεί τον εργαζόμενο κατά την κρίση της σε κάθε άλλη θέση ή ειδικότητα αορίστως. Επιπλέον, όπως τονίζει ο Γ.Γ. του υπουργείου Εργασίας, “δεν διευκρινίζεται αν ο εργαζόμενος θα παρέχει – παράλληλα με τα κύρια καθήκοντα του δημοσιογράφου – πρόσθετα την εργασία του, αν η πρόσθετη εργασία θα είναι συναφής και τι αμοιβή θα λαμβάνει για αυτήν ή αν, ενώ έχει προσληφθεί ως δημοσιογράφος, “κατά την κρίση και τις ανάγκες της εταιρείας” θα κάνει εργασίες π.χ. κλητήρα”!

“Δανεικός” με το ζόρι

 Άλλος ένας από τους πλέον εξωφρενικούς όρους της σύμβασης, δίνει το δικαίωμα στον εργοδότη να παραχωρήσει τον εργαζόμενο σε άλλο, τρίτο, εργοδότη “χωρίς να διευκρινίζεται ότι αυτό θα αφορά περιορισμένο χρονικό διάστημα και ότι θα συναφθεί για το λόγο αυτό μια νέα τριμερής σύμβαση μεταξύ του εργαζομένου, του άμεσου και του έμμεσου εργοδότη”. Συνεπώς, υπογραμμίζει ο Γ.Γ. του υπουργείου Εργασίας, “ο όρος δεσμεύει υπέρμετρα το μισθωτό, διότι καταργεί το δικαίωμα του να συναινεί κάθε φορά για την προσωρινή παραχώρησή του σε άλλο εργοδότη και τον υποχρεώνει να αποδεχτεί εκ των προτέρων κάθε δανεισμό που θα αποφασίσει ερήμην του ο εργοδότης του”. Θα λέγαμε, αν επρόκειτο για αστείο, ότι ο Ευ. Μαρινάκης θέλει να αντιγράψει τις πρακτικές του ποδοσφαιρικού Ολυμπιακού, με τους δανεισμούς παικτών, προκειμένου αυτοί να “ψήνονται” παίζοντας σε άλλες ομάδες με τις οποίες ο Ολυμπιακός χτίζει σχέση εξάρτησης.

Επιπλέον, σε άλλο άρθρο της σύμβασης, αυτό για τις  ώρες και ημέρες εργασίας, δεν γίνεται, όπως θα έπρεπε, ρητή αναφορά ότι ο μισθωτός θα απασχολείται με πενθήμερο επί οκτώ ώρες ημερησίως ή με εξαήμερο επί έξι ώρες και σαράντα λεπτά ημερησίως, και άρα δεν λαμβάνονται υπόψη και τα συμφωνηθέντα μεταξύ ΕΣΗΕΑ & ΕΙΗΕΑ, αλλά και τη φύση και τις ιδιαιτερότητες του επαγγέλματος του δημοσιογράφου.

Μισθοί στον αέρα και «κλίμα τρομοκρατίας» 

Και η αυθαιρεσία δεν σταματά εκεί: Στο άρθρο 7 της σύμβασης, το οποίο αφορά στους όρους για συμψηφισμό επιδομάτων και λοιπών προσαυξήσεων με αποδοχές υπέρτερες του νόμιμου μισθού, δεν υπάρχει ρητή αναφορά των απαιτήσεων που συμφωνείται ότι συμψηφίζονται. Για παράδειγμα, οι αποδοχές αδείας, το επίδομα αδείας και η αμοιβή για υπερωριακή απασχόληση δεν μπορούν να συμψηφιστούν.

Αποκορύφωμα, σύμφωνα με την επιστολή του Ανδ. Νεφελούδη,  “η πρόθεση της εταιρείας να καλλιεργήσει κλίμα τρομοκρατίας στους εργαζόμενους με την εξαντλητική περιγραφή των αξιώσεων της για αποζημίωσή της σε περίπτωση υπαίτιας ζημίας της από τον εργαζόμενο – αξίωση που προβλέπεται εξάλλου στο άρθρο 652 του Αστικού Κώδικα, το οποίο όμως στην παράγραφο 2 θέτει περιορισμούς στο δικαίωμα του εργοδότη”.

 Επιπρόσθετα, σημειώνει ο Ανδ. Νεφελούδης, η φράση στον όρο 10.3 της σύμβασης «και να αναλάβει το βάρος της απόδειξης» εντείνει το κλίμα τρομοκρατίας και “πρέπει να απαλειφθεί διότι είναι δυσνόητη και άστοχη, καθώς το βάρος της απόδειξης σε μια διοικητική διαδικασία και σε μια ποινική δίκη φέρει η διοίκηση ή η Δικαστική ή η Ανακριτική Αρχή, σε αντίθεση με ότι συμβαίνει στην πολιτική δίκη”.

ΠΗΓΗ: Left.gr