Ο εσμός των μεγαλόσχημων του χρήματος επιχειρούν να ηγεμονεύσουν στις συνειδήσεις κατασυκοφαντώντας τον βασικό τους αντίπαλο: το κράτος, αλλά όχι οποιοδήποτε κράτος. Όχι εκείνο όπου στον πυρήνα του βρίσκονται οι ίδιοι, ή οι πολιτικοί υπηρέτες των συμφερόντων τους, αλλά εκείνο με την ταξική υπέρ του κόσμου της εργασίας μεροληψία και τις ανάλογες παρεμβάσεις του.

Όταν, λοιπόν, το κράτος, το οποίον τυγχάνει βλάσφημο, αντι-ορθόδοξο και αφελληνισμένο, ολιγωρεί, η περιώνυμη «ιδιωτική πρωτοβουλία» δηλώνει παρούσα. Κυρίως εκεί και κυρίως όταν ο ταξικός χαρακτήρας του κράτους δείχνει σημάδια απομάκρυνσης από τον συνηθισμένο του εαυτό, δείχνει δηλαδή να απομακρύνεται από την υπηρέτηση των συμφερόντων της –διεθνοποιημένης ή ντόπιας- αστικής τάξης.

Έτσι, η περιώνυμη «ιδιωτική πρωτοβουλία» αναλαμβάνει πρωτοβουλίες πολιτικού χαρακτήρα για να καταδείξει την ηθική κυρίως ανωτερότητά της: αυτοσυστήνεται όχι ως το αφεντικό που κατατρώει τον εργάτη και το δίκιο του, όχι ως ο εκμεταλλευτής ανθρώπων, αλλά ως η ανθρωποποιημένη ιδέα της φιλανθρωπίας, η κοινωνική τάξη που σέβεται κάθε όσιο και ιερό, αυτή που μπορεί όντως να τακτοποιήσει εύρυθμα την κοινωνία.

Ο εσμός των μεγαλόσχημων του χρήματος επιχειρούν να ηγεμονεύσουν στις συνειδήσεις κατασυκοφαντώντας τον βασικό τους αντίπαλο: το κράτος, αλλά όχι οποιοδήποτε κράτος. Όχι εκείνο όπου στον πυρήνα του βρίσκονται οι ίδιοι, ή οι πολιτικοί υπηρέτες των συμφερόντων τους, αλλά εκείνο με την ταξική υπέρ του κόσμου της εργασίας μεροληψία και τις ανάλογες παρεμβάσεις του.

Είναι, καθημερινά, πάμπολλες οι περιπτώσεις εκείνες όπου οι δημοσιολογούντες στάζουν φαρμάκι για κάθε τι δημόσιο, με το δηλητηριώδες σκεπτικό πως ό,τι πέσει σε κρατικά χέρια καταστρέφεται. Αποκρύπτουν –φυσικά- τις ορέξεις τους για τα υπερκέρδη, νόμιμα ή όχι, τα οποία υπάρχουν πίσω από κάθε μετάβαση δημόσιου αγαθού στην «ιδιωτική πρωτοβουλία», αποστερώντας βασικές για τον πολίτη υπηρεσίες.

Επιπλέον, εκείνοι που παριστάνουν τους ευεργέτες του λαού, διαφημίζοντάς το μάλιστα, οι μαικήνες των τεχνών, οι φιλάνθρωπες κυρίες κ.ο.κ., αυτοί της «αριστείας» και της «σκληρής δουλειάς», έχουν ιδεολογική και πολιτική ταυτότητα απολύτως συγκεκριμένη. Είναι εκείνοι που σε, κάθε κρίσιμο σημείο της ιστορίας των λαϊκών αγώνων, βρέθηκαν απέναντι στο λαό, συναγελαζόμενοι συχνότατα ό,τι μελανότερο υπάρχει στην πολιτική ζωή.

Το ύφος της γραφής του μηνύματος του γνωστού επιχειρηματία, που λέει πως θα συνδράμει οικονομικά την οικογένεια του Γ. Μπαλταδώρου, είναι, και για τους μη διαβασμένους, ενδεικτικό των πεποιθήσεών του.

Το πρόβλημα είναι πως πολλοί, πάμπολλοι πολίτες πέφτουν θύματα της προπαγάνδας της τάξης του που επιθυμεί την κατάλυση του κράτους, όχι βέβαια σοσιαλιστικώ τω τρόπω, αλλά για να το υποκαταστήσουν οι ίδιοι .

Της Κατέ Καζάντε

Πηγή: left.gr