Μπορεί και να θυμάστε ότι, όταν όλοι τιμούσαν με ανακοινώσεις και μηνύματα την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, αυτή εδώ η στήλη εξέπεμπε απογοήτευση, θλίψη και αγανάκτηση για τα πολλαπλά φαινόμενα απάνθρωπης αντιμετώπισης εγκύων εργαζομένων και των απαλλακτικών για τους εργοδότες δικαστικών αποφάσεων. Πλήθος οι αδικημένες και αδικαίωτες εργαζόμενες. Πλήθος οι απολυμένες και απαξιωμένες γυναίκες που υπέπεσαν στο αδίκημα της μητρότητας. Πλήθος και οι αντεργατικές αποφάσεις των δικαστηρίων. Ένα πλήθος που για τη στήλη αυτή αποτέλεσε αιτία οργής και απαξίωσης των copy – paste ανακοινώσεων που μια παγκόσμια ημέρα επιβάλει για τα μάτια του κόσμου.

Χθες είχαμε επιτέλους και μια καλή είδηση από το πεδίο αυτό. Μια είδηση που, ως είθισται, πέρασε στα ψιλά της επικαιρότητας. Μια είδηση που αλιεύσαμε στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας “Το Ποντίκι” και αφορά το πρόστιμο που επέβαλε το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών σε εργοδότη που απέλυσε έγκυο η οποία βρισκόταν στον έβδομο μήνα της εγκυμοσύνης της, υποχρεώνοντάς τον παράλληλα να επαναπροσλάβει άμεσα την εργαζόμενη. Πρόκειται για την υπόθεση της Αριστέας Μιχαλακάκου, εργαζόμενης στο τηλεφωνικό κέντρο Vresnet στην Καλλιθέα, η οποία, λόγω μιας επιπλοκής στην κύηση, αναγκάστηκε να λάβει ολιγοήμερη αναρρωτική άδεια. Ωστόσο, όταν επέστρεψε στην εργασία της, είδε τον ιδιοκτήτη της επιχείρησης να της δείχνει την πόρτα της εξόδου εν μέσω ύβρεων και προσβολών για την ίδια και τον σύντροφό της. Με βάση την απόφαση, που εκδόθηκε πριν λίγες ημέρες, επιδικάστηκε αποζημίωση 27.279,35 ευρώ στην απολυμένη, με το ποσό των 15.000 ευρώ να κρίνεται άμεσα καταβλητέο. Για το ύψος της αποζημίωσης το δικαστήριο συνυπολόγισε τόσο την απόλυση της εγκύου καθ’ αυτή, όσο και την ηθική βλάβη από τις προσβολές από την πλευρά του εργοδότη αλλά και τις υπερωρίες τις οποίες εργαζόταν η Αριστέα χωρίς να πληρώνεται, όπως και τις νόμιμες προσαυξήσεις που ουδέποτε έλαβε. Παράλληλα, η εργοδοσία κλήθηκε να επαναπροσλάβει την εργαζόμενη.

Σε καμία γυναίκα δεν αξίζει να βιώσει κάτι αντίστοιχο με αυτό που έζησα εγώ. Γι’ αυτό πρέπει να σταματήσουμε να φοβόμαστε και να μιλάμε δημόσια. Να αγωνιστούμε όλοι μαζί ενωμένοι, μια γροθιά” ήταν τα λόγια της δικαιωμένης Αριστέας Μιχαλακάκου στο “Το Ποντίκι”, που ηχούν ως ένα από τα πλέον αισιόδοξα μηνύματα σε ένα πεδίο στο οποίο δυστυχώς είχαμε μετρήσει πολλές και επώδυνες ήττες ώς τώρα.

ΠΗΓΗ: left.gr