Στη θέσπιση 12ωρης εργάσιμης μέρας ή 60ωρης εβδομαδιαίας εργασίας προχώρησε η ακροδεξιά κυβέρνηση της Αυστρίας, ικανοποιώντας τις απαιτήσεις του εγχώριου κεφαλαίου και των πολυεθνικών που εδρεύουν στη χώρα. Το επιχείρημα της προσαρμογής του εργασιακού χρόνου στις ανάγκες των επιχειρήσεων είναι ιδιαίτερα γνώριμο και στην Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και η ευελιξία των μισθών, των ωραρίων και των απολύσεων εμφανίστηκαν ως η μοναδική πρακτική που θα οδηγούσε στη μείωση της ανεργίας, στην «ανταγωνιστικότητα» και στην «ανάπτυξη».

Η επέκταση της κατάργησης των εργασιακών κεκτημένων δεν μας κάνει εντύπωση. Η Ελλάδα αποτέλεσε τα προηγούμενα χρόνια εικόνα από το μέλλον της Ευρώπης. Η επίθεση που δέχεται ο κόσμος της εργασίας συντελείται σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Χθες ήταν η Ελλάδα, σήμερα η Αυστρία και το σίγουρο είναι ότι, με τις συντηρητικές και ακροδεξιές κυβερνήσεις, όλα δείχνουν ότι η επίθεση αυτή δεν θα σταματήσει εδώ.

Για αυτόν τον λόγο, είναι ανάγκη σήμερα οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες σε όλη την Ευρώπη να συντονίσουμε τους αγώνες μας, με σκοπό να δώσουμε τη δική μας απάντηση. Μια απάντηση η οποία δεν μπορεί παρά να χαρακτηρίζεται από την αλληλεγγύη και την οργάνωση, τόσο στους χώρους εργασίας μας, όσο και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, για να πετύχουμε συγκεκριμένες νίκες στο σήμερα.
Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους εργαζομένους και τις εργαζόμενες της Αυστρίας και στον αγώνα για την κατάργηση της 12ωρης εργασίας.

Παλεύουμε:

για μείωση του εργάσιμου χρόνου | επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και των εργασιακών κεκτημένων | για δουλειά με δικαιώματα και ζωή με αξιοπρέπεια

Οργανώνουμε την αλληλεγγύη – κερδίζουμε το παρόν