Του Γιώργου Μακράκη*

Αν και βρισκόμαστε σε μια χρονική συγκυρία όπου το συνδικαλιστικό κίνημα θα έπρεπε επιτακτικά να διαμορφώνει ένα νέο διακύβευμα διεκδικήσεων και να σχεδιάζει παράλληλα ένα στοχευμένο πλαίσιο δράσης με απώτερο σκοπό την επόμενη μέρα της μεταμνημονιακής περιόδου για τον κόσμο της εργασίας, τα πράσινα συνδικαλιστικά στελέχη έχουν θέσει ως πρώτη προτεραιότητα την »πολιτική αγιοποίηση» του Κυριάκου Μητσοτάκη. Βέβαια, αυτό δεν είναι πολιτικά παράδοξο καθώς η πολιτική και ιδεολογική συμπόρευση της Νέας Δημοκρατίας με το ΚΙΝΑΛ (ΠΑΣΟΚ) είναι δεδομένη, ωστόσο κανείς δεν θα περίμενε πως »κουμπάρος» της κοινής τους στρατηγικής θα ήταν προβεβλημένα συνδικαλιστικά στελέχη της ΔΗ.ΣΥ.Π. 

«Είναι ,ίσως, η πρώτη φορά ,στην πολιτική του διαδρομή ,που ο κ.Μητσοτάκης «συμφωνεί»με το πρώτο αίτημα που θέτει αυτή τη στιγμή το συνδικαλιστικό κίνημα του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα δηλ. την κατάργηση του νόμου-σφαγείο για τις συντάξεις». Κι όμως αυτό είναι απόσπασμα από την γραπτή τοποθέτηση στελέχους της ΔΗ.ΣΥ.Π., που ούτε λίγο ούτε πολύ δίνει την εντύπωση πως ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης αφουγκράζεται το συνδικαλιστικό κίνημα. Ξεχνά, όμως, προφανώς επιτηδευμένα πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι οπαδός της ιδιωτικής κοινωνικής ασφάλισης, καθώς υποστηρίζει συγκεκριμένα πως οι δύο από τους τρεις πυλώνες του ασφαλιστικού συστήματος θα βασίζονται σε ιδιωτικό φορέα με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους εργαζομένους.

Η »πολιτική αγιοποίηση» του προέδρου της ΝΔ από τα στελέχη τη ΔΗ.ΣΥ.Π δεν σταματά εκεί. Στον επίσημο συνδικαλιστικό τους λόγο στις συνεδριάσεις των οργάνων της ΑΔΕΔΥ επιδιώκουν να μεταδώσουν το μήνυμα πως τελικά ο Κ. Μητσοτάκης δεν είναι τόσο »νεοφιλελεύθερος» και εν πάση περιπτώσει τι μπορεί να πράξει ενάντια στους εργαζομένους στο δημόσιο τομέα και ενάντια στους βασικούς πυλώνες του κοινωνικού κράτους.

Κι εδώ μάλλον η παράταξη της ΔΗΣΥΠ έχει ξεχάσει το πολιτικό παρελθόν του Κ. Μητσοτάκη που ως υπουργός διοικητικής μεταρρύθμισης στην κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, αλλά και τι υπόσχεται στο μέλλον εφόσον γίνει πρωθυπουργός:

  • απέλυσε εκπαιδευτικούς, σχολικούς φύλακες και καθαρίστριες
  • επεδίωξε να υλοποιήσει μια τιμωριτική αξιολόγηση που είχε ως πρόταγμα τον εκφοβισμό και τις απολύσεις
  • συνυπέγραψε τις μειώσεις μισθών και συντάξεων
  • θεωρεί το οχτάωρο και τη σταθερή εργασία ξεπερασμένα
  • δεν αποδέχεται το 1/1 (μία συνταξιοδότηση- μία πρόσληψη) αλλά θα επαναφέρει το μνημονιακό 1/5
  • απορρίπτει τις προσλήψεις σε Παιδεία και Υγεία  καθώς υποστηρίζει την ιδιωτικοποίησή τους
  • επιδιώκει τη μείωση των μισθών καθώς θεωρεί πως οι δαπάνες για τη μισθοδοσία των δημοσιών υπαλλήλων είναι υψηλές (!!!) κ.ά.

Τελικά η παράταξη της ΔΗΣΥΠ όχι μόνο έχει διαλέξει το στρατόπεδο του νεοφιλελευθερισμού και της νεοδεξιάς όπως συγκροτείται σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά απ’ όσο φαίνεται ανέλαβε και τον πρωταγωνιστικό ρόλο της πολιτικής υποστήριξης του Κ. Μητσοτάκη.

*Ο Γιώργος Μακράκης είναι Δάσκαλος και Αναπλ. Γραμματέας της ΑΔΕΔΥ