Ήταν 2 Σεπτέμβρη του 2015 όταν η φωτογραφία του άψυχου κορμιού του μικρού πρόσφυγα Αϊλάν Κουρντί που είχε ξεβραστεί στις ακτές της Αλικαρνασσού, απέναντι από την Κω, έκανε το γύρο του κόσμου, ρίχνοντας φως στο δράμα των προσφύγων. Το τραγικό γεγονός, που «επαναλήφθηκε» δεκάδες φορές στα ναυάγια με θύματα παιδιά τους επόμενους μήνες, είχε προκαλέσει παγκόσμια κύματα συμπαράστασης και ανάγκασε τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να τηρήσουν ανεκτική στάση απέναντι στους πρόσφυγες. Στάση που άλλαξε σταδιακά, με αποκορύφωμα το κλείσιμο των συνόρων, τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας και την ολοκλήρωση της Ευρώπης-Φρούριο.

Τουλάχιστον 12 άνθρωποι, ανάμεσά τους και 3 παιδιά, κατά πάσα πιθανότητα πρόσφυγες από τη Συρία, πνίγηκαν όταν τα σκάφη που τους μετέφεραν από τα νοτιοδυτικά παράλια της Τουρκίας προς το νησί της Κω βυθίστηκαν, μετέδωσε σήμερα το πρακτορείο ειδήσεων Dogan.

Η οικογένεια του μικρού Αϊλάν είχε ξεριζωθεί τέσσερις φορές, με τελευταίο σημείο διαμονής τους το μαρτυρικό Κομπάνι, απ’ όπου έφυγαν με προορισμό την Αλικαρνασσό και ακολούθησε η τραγική κατάληξη. Στο ναυάγιο έχασαν τη ζωή τους ο μικρός Αϊλάν, ο τετράχρονος αδελφός του και η μητέρα του, Ριάνα. Οι σοροί των θυμάτων επαναπατρίστηκαν αργότερα για να ταφούν στο Κομπάνι.

Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή. Τους επόμενους μήνες εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες καταφέρνουν να περάσουν το Αιγαίο και να διασχίσουν σε ένα δύσκολο και οδυνηρό ταξίδι όλες τις συνοριακές γραμμές ως την κεντρική Ευρώπη. Τα σύνορα «υποχωρούν» σιγά σιγά, μέχρι η Ευρωπαϊκή Ένωση να ανασυνταχθεί, να «ξεχάσει» το πρώτο κύμα αλληλεγγύης και ανθρωπισμού, και τελικά να κλείσει ο βαλκανικός διάδρομος, αφήνοντας 50.000 εγκλωβισμένους στην Ελλάδα και χιλιάδες ακόμα στα νησιά του Αιγαίου μετά τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας.

Παιδιά όπως ο Αϊλάν και ο αδελφός του πνίγηκαν δεκάδες, ίσως και εκατοντάδες ακόμα στο Αιγαίο, με φονικότερο μήνα τον Ιανουάριο του 2016. Η επέτειος του πνιγμού του μικρού Αϊλάν είναι επέτειος λύπης για όλους εκείνους, άντρες, γυναίκες και παιδιά, που χάθηκαν στο δύσκολο ταξίδι μακριά από τον πόλεμο και τη φτώχεια.

Και είναι μαζί και υπενθύμιση πως η προσφυγιά και η μετανάστευση δεν πρόκειται να σταματήσουν όσο υπάρχουν οι αιτίες που τα προκαλούν, είναι υπενθύμιση πως το καθήκον κάθε ενός από εμάς είναι η έμπρακτη συμπαράσταση και αλληλεγγύη στους κυνηγημένους.

 ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ!! ΑΝΟΙΧΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ.

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ-ΠΡΟΣΒΑΣΗ  ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΧΩΡΙΣ ΦΡΑΓΜΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥΣ.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ-ΦΡΟΥΡΙΟ. ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ ΤΩΡΑ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΔΟΥΒΛΙΝΟΥ ΚΑΙ Ε.Ε-ΤΟΥΡΚΙΑΣ.

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ