Στην αριστουργηματική ταινία του Φράνσις Φορντ Κόπολα «Ο Νονός» ένας από τους χαρακτήρες του φιλμ, ο κινηματογραφικός παραγωγός Τζ. Ουόλτζ, αρνείται να κάνει κάποιο χατίρι στον νονό (Μάρλον Μπράντο). Αποτέλεσμα της άρνησής του είναι να ξυπνήσει τρομοκρατημένος στο κρεβάτι του μέσα σε μια λίμνη αίματος από το κεφάλι του αποκεφαλισμένου αλόγου του.

Φαίνεται, ότι στο Ταμείο Αλληλοβοήθειας υπαλλήλων του υπουργείου πολιτισμού, παρότι δεν συναντά, όποιος παρακολουθεί την υπόθεση κομμένα κεφάλια αλόγων, έχουν εμφανιστεί πολλά τέτοια κεφάλια, που ανήκουν στην λερναία ύδρα της διαπλοκής πολιτικών και συνδικαλιστικών ηγεσιών του παρελθόντος.

Με έκπληξη παρακολουθήσαμε το τελευταίο διάστημα ένα μπαράζ αποκαλύψεων. Αρκετοί συνάδελφοί μας διαπίστωσαν, ότι στο όνομά τους έχουν χορηγηθεί από το Ταμείο Αλληλοβοήθειας διάφορα ποσά με την μορφή δανείου ή βοηθήματος. Ως εδώ όλα καλά. Εξάλλου αποτελεί καταστατικό σκοπό του ταμείου η χορήγηση δανείων ή βοηθημάτων σε συναδέλφους, που αντιμετωπίζουν ιατρικά ή άλλα οικονομικά προβλήματα.

Όταν σηκώθηκε όμως η κουρτίνα από αυτή τη δυσώδη υπόθεση, διαπιστώθηκε κάτι άλλο.Αρκετοί συνάδελφοί μας δεν ζήτησαν δάνειο ή βοήθημα και παρά ταύτα φαίνεται να τους έχει χορηγηθεί.

Ας είμαστε προσεκτικοί. Πρόκειται άραγε για μια συντονισμένη προσπάθεια να δημιουργηθεί κλίμα σκανδαλολογίας με προφανή συνδικαλιστικά και πολιτικά οφέλη; Έχουν χρησιμοποιηθεί από κάποιο σκοτεινό κέντρο συγκεκριμένοι συνάδελφοί μας για να αμαυρώσουν λαμπρές σελίδες της ιστορίας του συνδικαλιστικού κινήματος στο υπουργείο πολιτισμού; ΄Η μήπως έχει συμβεί κάτι άλλο κι ορισμένοι εκμεταλλεύτηκαν τις δυνατότητες, που τους δόθηκαν κι «έπαιξαν μπάλα» στην πλάτη συνάδελφών τους και συνολικά στην πλάτη του συνδικαλισμού για να προσπορίσουν όφελος στον εαυτό τους και μόνο σ’ αυτόν;

Σ’ αυτά τα ερωτήματα δεν υπάρχει μεσοβέζικη απάντηση. Συγκεκριμένοι συνάδελφοί μας στην προηγούμενη συνεδρίαση του Δ.Σ. του Ενιαίου Συλλόγου επώνυμα κατήγγειλαν στα μέλη του Δ.Σ., ότι ποτέ δεν είχαν κάνει αίτηση για χορήγηση βοηθήματος – δανείου, ποτέ δεν έλαβαν χρήματα, από αυτά που υποτίθεται ότι αιτήθηκαν και τους χορηγήθηκαν με αστείες αιτιολογίες, ποτέ δεν υπήρξε αίτηση με την υπογραφή τους αλλά μια αίτηση με δυσανάγνωστη και πάντως όχι δική τους υπογραφή. Σ’ αυτή την περίπτωση νομίζουμε, ότι το δίλημμα είναι ξεκάθαρο: ή οι συνάδελφοί μας είναι ψεύτες, κάτι που αποδεικνύεται εύκολα ή κάτι σάπιο υπήρξε στην διαχείριση δημόσιου χρήματος την προηγούμενη περίοδο στο Ταμείο Αλληλοβοήθειας.

Δεν είναι ευθύνη του συνδικαλιστικού κινήματος να μετατραπεί σε διωκτική ή δικαστική αρχή και να απονείμει δικαιοσύνη. Είναι όμως ευθύνη όλων μας να ζητήσουμε τάχιστα να διαλευκανθεί αυτή η υπόθεση, η οποία το μόνο που πετυχαίνει, είναι να απαξιώνει το συνδικαλιστικό κίνημα και τις δομές του, που ιστορικά με όλες τις παθογένειες του λειτούργησε υπέρ των συμφερόντων των εργαζομένων.

Είναι όμως ευκαιρία με την υπόθεση των δανείων – βοηθημάτων να δούμε και τους όρους με τους οποίους διεξάγεται ο δημόσιος διάλογος στο συνδικαλιστικό πεδίο. Θυμίζουμε, ότι η Αυτόνομη Παρέμβαση από την αρχή αυτής της ιστορίας έχει τοποθετηθεί πολλές φορές με δύο κύρια σημεία, που κατά τη γνώμη μας θα λειτουργούσαν προς όφελος του ταμείου και των εργαζομένων δηλαδή

α) την διεξαγωγή διαχειριστικού ελέγχου για να διαπιστωθεί αν υπήρξαν παράνομες ενέργειες στην διαχείριση δημόσιου χρήματος

β) την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας του ταμείου αλληλοβοήθειας.

Σήμερα παρά ποτέ φαίνεται, ότι αυτοί οι δύο πυλώνες είναι υπερεπίκαιροι.

Αναμένουμε όπως και οι υπόλοιποι εργαζόμενοι τα αποτελέσματα του ελέγχου καθώς είναι κοινό μυστικό, ότι υπάρχει τελικό πόρισμα από τους ελεγκτές του ΓΛΚ.

Παράλληλα παρακολουθούμε όλοι μας μια προσπάθεια από την πλευρά όσων είχαν την ευθύνη λειτουργίας του Ταμείου αμυντικής καταγγελτικότητας, όπου δημόσια δηλώνεται, ότι όλα πρέπει να βγουν στο φως, αλλά παράλληλα για τις καταγγελίες περί πλαστών δανείων τηρείται σιγή ασυρμάτου, κι από την άλλη μια επιθετική καταγγελτικότητα, λες κι ορισμένοι πιστεύουν, ότι το Ταμείο Αλληλοβοήθειας μπορεί να αποτελέσει τον στίβο για το ξεκαθάρισμα συνδικαλιστικών λογαριασμών.

Εκτιμούμε, ότι και οι δύο δρόμοι είναι αδιέξοδοι. Δεν πιστεύουμε, ότι οι συνδικαλιστές και ο συνδικαλισμός γενικά μπορεί να υποκαταστήσει άλλες εξουσίες, όπως την δικαστική. Δεν προσποιούμαστε, ότι δεν βλέπουμε τον ελέφαντα μέσα στο δωμάτιο. Αντίθετα καλούμε όλες τις αρμόδιες αρχές να προχωρήσουν τάχιστα στην διαλεύκανση του θέματος. Δεν είναι παραγωγικό να πλανιέται συνέχεια μια σκιά κακοδιαχείρισης πάνω από το Ταμείο. Η ενδελεχής έρευνα μπορεί να αποδώσει καρπούς κι αν πρόκειται για συκοφαντίες, οι συκοφάντες να λάβουν τα επίχειρα των πράξεων τους, αν όμως αποδειχθεί ότι κάποιοι στο όνομα συναδέλφων τους έβαλαν το δάχτυλο στο βάζο με το μέλι ζητούμε την παραδειγματική τους τιμωρία από την δικαιοσύνη και την πλήρη απομόνωσή τους από το συνδικαλιστικό κίνημα.

Στην οργανωμένη δράση των εργαζομένων για την υπεράσπιση των εργατικών δικαιωμάτων δεν χωρούν καταχραστές.

Τονίζουμε για μια ακόμα φορά, ότι όλα μέλλει να αποδειχθούν, αλλά αυτό που ζητούν όλοι οι συνάδελφοι είναι να μην υπάρξουν καθυστερήσεις και να μην παραπεμφθεί το θέμα στις ιδιότυπες ελληνικές καλένδες.

Υπάρχει όμως στη συζήτηση κι άλλο ένα σημείο, που νομίζουμε, ότι σκοπίμως αρκετοί το παραγνωρίζουν. Ποιο θα είναι το μέλλον του Ταμείου Αλληλοβοήθειας; Θα εξακολουθήσει να υπάρχει σαν δομή του συνδικαλιστικού κινήματος, που θα επικουρεί συναδέλφους σε δύσκολες στιγμές; Θα υπάρχουν παροχές με κοινωνικό πρόσημο, κι αν ναι ποιες; Θα απλωθούν οι δράσεις του σε όλη την επικράτεια ή θα εξακολουθήσουν μόνο οι συνάδελφοι της Αθήνας να γεύονται την προνομία του παιδικού σταθμού; Θα αλλάξει επιτέλους το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας του που ακόμα και σήμερα διαιωνίζεται ως «ένωση φυσικών προσώπων χωρίς νομική υπόσταση» όπως το ήθελε ο κ. Ευ. Βενιζέλος κι αποδέχτηκαν όσοι τον ακολούθησαν στην θέση του υπουργού πολιτισμού και αθλητισμού; Θα συνεχίσει το όργανο διοίκησής του να εκλέγεται με απόφαση του εκάστοτε αρμόδιου υπουργού ή η διοίκησή του θα αναδεικνύεται αποκλειστικά και μόνο από τους εργαζόμενους; Ποιοι θα είναι οι οικονομικοί του πόροι; Θα διευρυνθούν οι καταστατικοί του σκοποί; Θα υπάρξει δίκαιη λύση στο θέμα των εργαζομένων του Ταμείου αλληλοβοήθειας;

Αυτά είναι ορισμένα από τα ερωτήματα μαζί και προτάσεις, που εκτιμούμε, ότι πρέπει να αποτελέσουν την αρχή του διαλόγου στο εσωτερικό του συνδικαλιστικού κινήματος στο υπουργείο πολιτισμού και αθλητισμού.

Η Αυτόνομη Παρέμβαση στο τελευταίο Γενικό συμβούλιο της ΠΟΕ ΥΠΠΟ πρότεινε να γίνει επιτέλους αυτή η συζήτηση. Κάναμε ανοιχτό κάλεσμα στις υπόλοιπες παρατάξεις να τοποθετηθούν, να ακουστούν οι προτάσεις τους πέρα από την αμυντική και επιθετική καταγγελία, που είναι εξάλλου ο εύκολος δρόμος. Πιστεύουμε, ότι όλοι οφείλουν να τοποθετηθούν απέναντι στα ανοιχτά προβλήματα. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να κρύβεται πίσω από αστείες δικαιολογίες ή να αναγορεύει τον εαυτό του σε δικαστή ή πολύ χειρότερα να χρησιμοποιεί τα συνδικάτα ως μοχλούς πίεσης για να μην ολοκληρωθεί η διερεύνηση, όσων έχουν δημόσια καταγγελθεί. Η προσπάθεια να μετατραπεί η συνδικαλιστική διαπάλη σε μια ατελείωτη ανταλλαγή αγωγών και μηνύσεων με προεξάρχοντες συνδικαλιστές, δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Το ακριβώς αντίθετο, ευτελίζει σε κρίσιμες στιγμές για την οργανωμένη συλλογική δράση των συνδικάτων τον ρόλο τους και την ταυτότητά τους.

            Καλούμε όλες τις παρατάξεις να συναισθανθούν την κρισιμότητα των στιγμών και να τοποθετηθούν επιτέλους στο δημόσιο κάλεσμα που έχουμε απευθύνει για το μέλλον του ταμείου Αλληλοβοήθειας.

Η επόμενη μέρα για το ταμείο Αλληλοβοήθειας για εμάς είναι εξίσου σημαντική όσο και η διερεύνηση του παρελθόντος.

Θα είμαστε συνέχεια παρόντες για να το υπενθυμίζουμε προς πάσα κατεύθυνση.