Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθήσαμε την προσπάθεια ακροδεξιών κύκλων να χύσουν το εθνικιστικό τους δηλητήριο στα σχολεία με πρόσχημα τη Συμφωνία των Πρεσπών και άλλα εθνικά ζητήματα. Τα καλέσματα για καταλήψεις ήταν ανώνυμα, γεγονός που δείχνει πολλά για το ποιόν εκείνων που τα συνέταξαν και τα διέδωσαν. Η μεγάλη πλειοψηφία των μαθητών τούς γύρισαν την πλάτη και σε πολλές περιπτώσεις διαδήλωσαν εναντίον του εθνικισμού και υπέρ της αλληλεγγύης και του δικαιώματος στη διαφορετικότητα.

Οι ύπουλες μέθοδοι και οι ανιστόρητοι ισχυρισμοί των φασιστών δεν μας προκαλούν έκπληξη. Άλλωστε, ιστορικά, στην αναμέτρηση με την παλικαριά και την αλήθεια έβγαιναν πάντοτε χαμένοι. Όταν όμως το πνεύμα και οι μέθοδοι των ‘’κινητοποιήσεων για τη Μακεδονία’’ υιοθετούνται από τη συνδικαλιστική παράταξη ενός ΄΄αστικού’’ κόμματος – και μάλιστα από τη συνδικαλιστική παράταξη ανθρώπων που υποτίθεται πως είναι εκπαιδευτικοί, τότε οφείλουμε να προβληματιστούμε.

Ασφαλώς έχουμε επίγνωση ότι δεν συνηθίζεται μια ΕΛΜΕ να σχολιάζει την ανακοίνωση μιας παράταξης, και αυτό ακριβώς δείχνει το μέγεθος του ζητήματος. Η ΔΑΚΕ (ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΘΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ/ 28-11-2018) λέει λίγο έως πολύ ότι καλά κάνουν οι μαθητές και ‘’αφυπνίζονται’’ για τη Μακεδονία, σε μια συγκυρία που είναι γνωστό τοις πάσι ότι η ‘’αφύπνιση’’ υποκινείται από τη Χρυσή Αυγή και άλλες ακροδεξιές ομάδες. Στις πρώτες κιόλας λέξεις, η ΔΑΚΕ μιλάει – πασίχαρη – για ‘’πανικόβλητη Αριστερά’’. Από πότε οι αντιδράσεις στην έξαψη των εθνικιστικών παθών ερμηνεύονται ως πανικός;

Δεν θα μπούμε στη διαδικασία να αναρωτηθούμε αν το όνομα της Μακεδονίας παραχωρείται τώρα με τη Συμφωνία των Πρεσπών, ή αν η ‘’εθνική γραμμή για το Μακεδονικό’’, που είχε χαραχτεί επί Κώστα Καραμανλή, προέβλεπε ή όχι τη χρήση του όρου ‘’Μακεδονία’’ στην ονομασία του γειτονικού κράτους. Εξάλλου η ΕΛΜΕ Ρεθύμνου οργάνωσε μια επιτυχημένη εκδήλωση για το Μακεδονικό Ζήτημα τον περασμένο Μάρτιο, όπου ακαδημαϊκοί, με γνώσεις της Ιστορίας και με νηφαλιότητα, ξεδίπλωσαν τις πτυχές του ζητήματος. (Αλήθεια, πόσες τέτοιες εκδηλώσεις έχει οργανώσει η ΔΑΚΕ;). Θα αναρωτηθούμε όμως: Έχουν οι συνάδελφοι εκπαιδευτικοί της ΔΑΚΕ επίγνωση ότι νομιμοποιούν τους φασίστες στα μάτια των παιδιών; Πιστεύουν ότι τέτοια ευαίσθητα θέματα προσφέρονται για πολιτική κατανάλωση; Ή μήπως τελικά υιοθετούν την ακροδεξιά ατζέντα, γιατί πολύ απλά τούς εκφράζει; (Για την ανακοίνωση της ΔΑΚΕ Ε΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης, που ενσωματώνει αυτούσιο ποστάρισμα του Χρυσαυγίτη βουλευτή Παππά τα λόγια είναι μάλλον περιττά…).

Ασφαλώς η κλίση της βάρκας της ΔΑΚΕ και της ΝΔ προς τα …πολύ δεξιά δεν αθωώνει την κυβέρνηση από τις δικές της ευθύνες. Το ΟΧΙ που έγινε ΝΑΙ το καλοκαίρι του 2015 φρέναρε τη ριζοσπαστικοποίηση του κόσμου και σκόρπισε απογοήτευση, που οι φασίστες επιχειρούν να εκμεταλλευτούν. Η υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης αφήνει χώρο σε όσους προσπαθούν να εισχωρήσουν στα σχολεία με άλλη ατζέντα.

Είμαστε υποχρεωμένοι ως λαός, ως κίνημα, να συνειδητοποιήσουμε πως πρέπει να πάρουμε τις τύχες μας στα δικά μας χέρια.

Οι μαθητές μας απέδειξαν ότι διαθέτουν αντανακλαστικά απέναντι σε όσους προσπαθούν να τους χειραγωγήσουν; Εμείς;

Για το Δ.Σ. της ΕΛΜΕΡ

Ο Πρόεδρος Ο Γ. Γραμματέας

Νίκος Αδράμης Χρήστος Σουρουλής