Παρά την πίεση που, όπως είχαμε αναφέρει στο Left.gr, δέχθηκε η Vodafone, τόσο από το «Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζομένων VODAFONE-ΠΑΝΑΦΟΝ» (ΠΑΣΕ Vodafone), όσο και από το υπουργείο Εργασίας, το σχέδιό της για μετατροπή του 8ώρου σε 9ωρο δεν έχει μπει στο συρτάρι. 

Αντιθέτως, αφού η εταιρεία αγνόησε τις υποχρεώσεις που τις έθεσε πριν περίπου δύο μήνες ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εργασίας, Ανδ. Νεφελούδης, ξεκίνησε στις αρχές Νοεμβρίου να εφαρμόζει, σύμφωνα με καταγγελία του σωματείου, το νέο ωράριο, το οποίο έχει ως βασικό άξονα την αύξηση του διαλείμματος από μισή σε μία ώρα, η οποία όμως βρίσκεται εκτός του 8ώρου.

Η ιστορία ξεκίνησε στα μέσα Σεπτεμβρίου, όταν, μετά από διαβούλευση – παρωδία με το ΠΑΣΕ Vodafone, η διοίκηση διένειμε σε αρκετούς εργαζόμενους τροποποίηση ατομικής σύμβασης, που προβλέπει ενιαίο ωράριο εργασίας στην εταιρεία, συνολικής διάρκειας 9 ωρών (9:00 – 18:00). Η εργοδοσία παρουσίασε, μάλιστα, την κατά μία ώρα αύξηση στο ημερήσιο ωράριο ως μία «απλή διευθέτηση του χρόνου εργασίας» και συνάμα θετική εξέλιξη για τους εργαζόμενους, επειδή προβλέπει αύξηση του χρόνου του διαλείμματος, από μισή σε μία ώρα κατά τη διάρκεια του 9ώρου!

Μετά την πρώτη συνάντηση στο υπουργείο Εργασίας, η Vodafone κατέθεσε μεν την ανάλυση επαγγελματικού κινδύνου που είχε ζητήσει οΑνδ. Νεφελούδης, ανάλυση με την οποία επιχειρεί να δικαιολογήσει την αλλαγή της σύμβασης (δηλαδή την αύξηση διάρκειας του διαλείμματος), αλλά και πάλι δεν προέβη στην η απαιτούμενη διαβούλευση με το σωματείο και, τελικά, συνεχίζει ακάθεκτη την απόπειρα να θίξει ένα από τα πιο σημαντικά δικαιώματα στην ιστορία του εργατικού κινήματος.

Ο Ανδ. Νεφελούδης, σε νέα τριμερή συνάντηση που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 20 Νοεμβρίου, έβαλε προς την πλευρά της εργοδοσίας το ζήτημα της «επιχειρηματικής συνήθειας»: με απλά λόγια τόνισε ότι, δεν γίνεται χωρίς επαρκή τεκμηρίωση η εργοδοσία να αλλάζει μία καθιερωμένη «επιχειρηματική συνήθεια» περίπου 25 ετών (εν προκειμένω την πρόβλεψη για διάλειμμα μισής ώρας εντός του 8ωρου).

Από νομική, τρόπον τινά, άποψη, έχει δίκιο, ωστόσο, το ζήτημα παραμένει εξόχως πολιτικό και αφορά την «κακή συνήθεια» των εργαζομένων να διεκδικούν ανθρώπινα ωράρια εργασίας.

Το σωματείο από την πλευρά του, δεν δέχεται να διαβουλευθεί στη βάση της κατάργησης, ουσιαστικά, του 8ώρου και προειδοποιεί με νέες κινητοποιήσεις. Παράλληλα,  αναμένεται να προωθήσει τα πρακτικά της προαναφερθείσας συνάντησης στην Επιθεώρηση Εργασίας, όπου ήδη υπάρχει ανοιχτή υπόθεση εργατικής διαφοράς μεταξύ των δύο μερών, ενώ θα προχωρήσει και σε αγωγή εναντίον της εταιρείας.

Από την άλλη, η εταιρεία «πατάει» στο γεγονός ότι αρκετοί εργαζόμενοι έχουν ήδη συναινέσει (μπορούσαν, άραγε, να κάνουν διαφορετικά;) στην τροποποίηση της σύμβασή τους και άρα δεν πρόκειται για βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας τους. Άλλωστε, εφόσον δεν υπάρχει εν ισχύ επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση -η εταιρεία θέτει έναν όρο που αφορά στο ποσοστό του προσωπικού ασφαλείας στις περιπτώσεις απεργιών και είναι δύσκολο να γίνει αποδεκτός από το σωματείο- η εργοδοσία μπορεί ευκολότερα να μεταβάλει επί το δυσμενέστερο τις συνθήκες εργασίας.

Δεν μιλάμε, ωστόσο, για μία καινούργια «συνήθεια»: Πριν την αυστηροποίηση του νομοθετικού πλαισίου για την υπερεργασία και την υπερωρία, η μία ώρα παραπάνω (απλήρωτης) εργασίας ήταν και νόμιμη (και παρουσιαζόταν ως έκτακτη υπερεργασία σε περίπτωση ελέγχου) και «επιβεβλημένη» στα καταστήματα της εν λόγω εταιρείας.

Σύμφωνα με το σωματείο, με την επιβολή του 9ώρου, η εταιρεία έχει σκοπό να αντιμετωπίσει τον ολοένα αυξανόμενο όγκο εργασίας, που έχει πολλαπλασιαστεί από τις εκατοντάδες απολύσεις που έχουν γίνει, αλλά και ενόψει της συγχώνευσης με την Cyta.

Αξίζει επίσης να σημειώσουμε ότι η Vodafone, η οποία, σημειωτέον, παραμένει σταθερά στην πρώτη δεκάδα επιχειρήσεων στη χώρα με υψηλό δείκτη κερδοφορίας την τελευταία 10ετία, όπως είχαμε περιγράψει σε δημοσίευμα του Left.gr, προωθεί, μεταξύ άλλων, την επέκταση της επενοικίασης εργαζομένων (outsourcing), προκειμένου να θέσει όλο και μεγαλύτερο μέρος του προσωπικού της εκτός της προστασίας που παρέχει η συλλογική σύμβαση εργασίας (αν και εφόσον αυτή υπογραφεί).

Η εργοδοτική αυθαιρεσία (νομότυπη ή όχι), βλέπετε, είναι θέμα συνήθειας…

Αναδημοσίευση από left.gr