Συγκέντρωση συμπαράστασης στις 9.00 το πρωί της Τετάρτης στην Ευελπίδων στο 9ο Μονομελές Πλημμελειοδικείο (κτίριο ΠΡΟΚΑΤ).

Την Τετάρτη 9 Γενάρη δικάζονται 26 εργαζόμενοι για την μεγάλη απεργία στο εργοστάσιο της «Γενικής Ανακυκλώσεως Α.Ε» στον Ασπρόπυργο τον Δεκέμβρη 2014 – Γενάρη 2015, που είχε ως αίτημα την καταβολή δεδουλευμένων και δώρου Χριστουγέννων.

Στο εδώλιο του κατηγορούμενου, με τις κατηγορίες της διατάραξης κοινής ειρήνης και παράνομης βίας, θα καθίσουν και έξι αλληλέγγυοι, που συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια απεργιακής κινητοποίησης, στις 5/1/2015, ως συμπαραστάτες των απεργών, μετά από μήνυση του εργοδότη Δ. Λαζόπουλου.

Το Δεκέμβρη του 2014, πάνω από 160 εργαζόμενοι από Πακιστάν, Ινδία, Μπαγκλαντές, Αλβανία αλλά και Έλληνες, που είχαν μείνει απλήρωτοι επί μήνες, πραγματοποίησαν μια δυναμική απεργία που έφερε στο προσκήνιο τις άθλιες συνθήκες δουλειάς αλλά και την άγρια εκμετάλλευση στο χώρο της ανακύκλωσης και τις βλαπτικές συνέπειες στη ζωή χιλιάδων κατοίκων του Ασπροπύργου αλλά και των δυτικών συνοικιών της Αθήνας.

Στις 5/1/15 συνελήφθησαν από τα ΜΑΤ 26 εργαζόμενοι και 6 συμπαραστάτες, μετά από μήνυση της εργοδοσίας.  Ανάμεσά στους συμπαραστάτες είναι ο δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων με την «Ανταρσία στις γειτονιές» Πέτρος Κωνσταντίνου, ο οποίος είχε θέσει το ζήτημα και στο δημοτικό συμβούλιο, καταγγέλλοντας ότι η εταιρεία είχε σύμβαση με τον δήμο, η οποία ακυρώθηκε λόγω της μη συμμόρφωσης στις εταιρικές της υποχρεώσεις.

Επίσης, κατηγορούμενοι είναι ο επικεφαλής της Πακιστανικής Κοινότητας Τζαβέντ Ασλάμ, ο δημοσιογράφος Κυριάκος Μπάνος, ο οποίος βρισκόταν στο εργοστάσιο και με την επαγγελματική του ιδιότητα. Οι υπόλοιποι τρεις συμπαραστάτες που κατηγορούνται είναι η Κατερίνα Πατρικίου, δημοτική σύμβουλος Πετρούπολης, ο Παναγιώτης Δημητρόπουλος, μέλος της ΚΕΕΡΦΑ και ο Καν Μοχάμεντ, μέλος της Ένωσης Μεταναστών Εργατών.

«Το εργοστάσιο παραδόθηκε στις φλόγες ένα χρόνο μετά, το 2015, πνίγοντας με τοξικό νέφος όλο το λεκανοπέδιο, ξεσηκώνοντας τις αντιδράσεις του κόσμου στη Δυτική Αττική», δήλωσε ο Πέτρος Κωνσταντίνου. «Πέρα από τις ανεπίτρεπτες διώξεις, είναι απαράδεκτο να επιχειρείται σήμερα στον ίδιο χώρο η λειτουργία καύσης σύμμεικτων υλικών –με συμφωνία Δήμων Αθήνας και Ασπροπύργου μετά την αγορά του οικοπέδου από τον Δήμο Αθήνας– με συνέπεια να μολύνουν το περιβάλλον και να κάνουν τη ζωή των κατοίκων αφόρητη».

Την αθώωση των απεργών και των αλληλέγγυων ζητάει η «Ανταρσία στις Γειτονιές της Αθήνας», καλώντας σε συγκέντρωση συμπαράστασης στις 9.00 το πρωί της Τετάρτης στην Ευελπίδων, στο 9ο Μονομελές Πλημμελειοδικείο (κτίριο ΠΡΟΚΑΤ).

Ενόψει της δίκης, η «Εφημερίδα των Συντακτών» θυμίζει μία από τις συγκλονιστικές μαρτυρίες στην εφημερίδα απεργού εργαζομένου: «Το αφεντικό είναι πρόεδρος ομάδας χάντμπολ της Α1. Εκεί πηγαίνει και δίνει λεφτά, πληρώνει τους παίκτες, αλλά στους εργάτες του, αυτούς που δουλεύουν με σκουπίδια στο εργοστάσιο, δεν δίνει τίποτα. Μιλάμε για μια πολύ βρόμικη δουλειά και δεν μας δίνουν ούτε μάσκες ούτε γάντια ούτε κράνη ούτε τίποτα. Δυο παιδιά χάσανε τη ζωή τους εκεί μέσα τα τελευταία 4 χρόνια, ένα από το Πακιστάν και ένα από το Μπανγκλαντές. Πάρα πολλοί έχουν χάσει χέρια, πόδια, έχουν σπάσει κόκαλα. Βάζουνε το κλαρκ μπροστά σπρώχνοντας τα σκουπίδια και τελικά τους θάβουν μέσα στα σκουπίδια». Αυτά έλεγε τότε ο Μοχαμάντ Ριάν από το Μπανγκλαντές, ένας από τους 160 απλήρωτους απεργούς εργαζόμενους.

Βαμμένο με αίμα

Η «δυσωδία» του εν λόγω εργασιακού χώρου είχε ήδη έρθει στο προσκήνιο νωρίτερα, μετά από δύο τρατικά περιστατικά.

Όπως ανέφερε τον Ιούνιο του 2015 το ρεπορτάζ του Πέτρου Κατσάκου στην «Αυγή», τον Ιούλιο του 2012 ο Μοχάμεντ Ικμπάλ από το Πακιστάν, πατέρας δύο παιδιών, που εργαζόταν σε πρέσα δεματοποίησης χαρτιού, υπέστη ακαριαίο θάνατο όταν δέχτηκε στην αριστερή πλευρά του κρανίου του ισχυρότατο πλήγμα από μεταλλικό εξάρτημα της μηχανής. Στο ίδιο εργοστάσιο στα τέλη Ιουλίου του 2009ένας εργαζόμενος από το Μπανγκλαντές βρέθηκε μετά από τρεις μέρες νεκρός κάτω από τόνους πεπιεσμένου ανακυκλώσιμου υλικού, ενώ την ίδια χρονιά ένας ακόμη εργάτης ακρωτηριάστηκε στην πρέσα.

Μετά τον θάνατο του Μοχάμεντ Ικμπάλ, η Ένωση Μεταναστών Εργατών και η ΚΕΕΡΦΑ έκαναν λόγο για «τεράστια ερωτηματικά για την ασφάλεια στον συγκεκριμένο χώρο» και καλούσαν τα συνδικάτα να «καταγγείλουν τις άθλιες συνθήκες εκμετάλλευσης που οδηγούν στον θάνατο εργάτες».

Τ.Γ.

Αναδημοσίευση από left.gr