Η απόφαση του υπουργείου Παιδείας για αναστολή λειτουργίας 38 πανεπιστημιακών τμημάτων μόνο έκπληξη δεν αποτέλεσε. Εντάσσεται στην προσπάθεια της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου να δημιουργήσει χώρο ανάπτυξης για την ιδιωτική εκπαίδευση. Είναι μια ακόμη απόδειξη της ιδεολογικής εμμονής και εμπάθειας της ηγεσίας του υπουργείου, που αναδεικνύεται ίσως ως ο πλέον αποτελεσματικός εκφραστής μιας κυβέρνησης με σαφείς νεοφιλελεύθερες όσο και αυταρχικές προκαταλήψεις. Η κατάργηση των διετών προγραμμάτων, η αυθαίρετη μείωση των εισακτέων, η κατάργηση του ταξινομητικού βαθμού του 10 για την εισαγωγή στα ΑΕΙ, η παράκαμψη των ρυθμίσεων της λειτουργίας των μεταπτυχιακών, η υποχώρηση στις συντεχνιακές πιέσεις και η κατάργηση της ίδρυσης Νομικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο Πατρών και πολλά άλλα αυτό δείχνουν.

Μέρος της απαξίωσης της δημόσιας εκπαίδευσης είναι και η μείωση του προϋπολογισμού που επιχειρεί η ΝΔ, και η αήθης επίθεση στην προηγούμενη κυβέρνηση. Η τεμηριωμένη απάντηση του ΣΥΡΙΖΑ ανέδειξε για ακόμη μια φορά ότι η πρόταση για τον προϋπολογισμό ήταν στην κατεύθυνση της σοβαρής αύξησης και όχι, μείωσης.

Στηρίζεται, εκτός των άλλων, σε ψεύδη και αυθαίρετη τεκμηρίωση. Με τον ισχυρισμό ότι τα «νέα τμήματα» ιδρύθηκαν με προεκλογικές στοχεύσεις, αποκρύπτει την πολύμηνη διαβούλευση πανεπιστημίων και της τότε πολιτικής ηγεσίας και το γεγονός ότι η αναδιάρθρωση του χάρτη των ΑΕΙ αποτέλεσε μέρος ολοκληρωμένων νόμων για το κάθε ΑΕΙ ξεχωριστά. Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας συναγωνίζεται επάξια το λόγο και τη λογική Κικίλια και Γεωργιάδη. Την επιτομή με άλλα λόγια του λαϊκισμού της Δεξιάς. Βέβαια, στην ανακοίνωση του υπουργείου υπάρχει και κάτι που θα ήταν απλά αστείο, αν δεν ήταν τόσο επικίνδυνο για την παιδεία. Η σαφής αναφορά στην έλλειψη μελέτης σκοπιμότητας για τα νέα τμήματα. Πρόκειται όχι μόνο για μια άστοχη και γελοία διατύπωση, αλλά για μια επιθετικά νεοφιλελεύθερη ιδεολογική αποσαφήνιση, που θέτει την ουσία του πανεπιστημίου και της έρευνας εν κινδύνω. Ας φανταστούμε τι θα σήμαιναν για πεδία έρευνας και πανεπιστημιακά τμήματα μελέτες σκοπιμότητας για τις θεολογικές σχολές, για τομείς φιλοσοφίας, ή πολιτικής και κοινωνικής θεωρίας, για την μελέτη της αρχαίας ελληνικής και ρωμαϊκής γραμματείας, για την λογοτεχνική κριτική κ.ά.

ΠΗΓΗ: ΕΠΟΧΗ