• Οι εργοδότες ισχυρίζονται ότι οι τριετίες έχουν καταργηθεί, ενώ το υπουργείο Εργασίας και η ΓΣΕΕ υποστηρίζουν ότι η εγκύκλιος είναι γνήσια ερμηνευτική και για τον λόγο αυτό απαραδέκτως προσβάλλεται ενώπιον του ΣτΕ και ότι οι τριετίες ορθώς συνεχίζουν και καταβάλλονται στους εργαζομένους που τις δικαιούνται, καθώς από καμία διάταξη νόμου δεν προκύπτει ρητά η κατάργησή τους.

Δικαστική μάχη δόθηκε την Τρίτη 3 Δεκεμβρίου στο Συμβούλιο της Επικρατείας για την τύχη των τριετιών ανάμεσα στον Σύνδεσμο Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ), περιφερειακών εργοδοτικών ενώσεων και του υπουργείου Εργασίας, της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ) και σωματείων.

Στο Δ’ Τμήμα του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου είχαν προσφύγει τον περασμένο Απρίλιο ο ΣΕΒ και άλλοι έξι περιφερειακοί σύνδεσμοι – ενώσεις (ΣΒΑΠ, ΣΒΘΚΕ, ΣΒΣΕ, ΣΕΒΠΔΕ, ΣΘΕΒ, ΠΑΣΕΒΙΠΕ), όπως και ο Σύνδεσμος Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων, και ζητούσαν να ακυρωθεί η εγκύκλιος που εξέδωσε το υπουργείο Εργασίας στις 18 Φεβρουαρίου 2019, με την οποία παρέχονταν οδηγίες για την εφαρμογή του νέου κατώτατου μισθού των 650 ευρώ (με ισχύ από 1ης Φεβρουαρίου 2019) και του ημερομισθίου για τους υπαλλήλους και τους εργατοτεχνίτες όλης της χώρας.

Η πλευρά των εργοδοτών υποστηρίζει ότι οι τριετίες στις κατώτατες αμοιβές έχουν καταργηθεί, ενώ η επίμαχη εγκύκλιος διευκρινίζει ότι οι τριετίες πρέπει να συνεχίσουν να καταβάλλονται. Ειδικότερα, ως προς τις τριετίες οι εργοδότες υποστηρίζουν ότι δεν έχει τηρηθεί η νόμιμη διαδικασία, και η συγκεκριμένη εγκύκλιος που εκδόθηκε τον Φεβρουάριο του 2019, αν και κατά τον ΣΕΒ έχει κανονιστικό χαρακτήρα (είναι δηλαδή κατ’ ουσίαν ψευδοερμηνευτική), δεν έχει δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ενώ παράλληλα υπερβαίνει την εξουσιοδότηση του νόμου 4172/2013, με τον οποίο ορίζεται ο νομοθετημένος κατώτατος μισθός ως μια μοναδική αξία (ποσό) αναφοράς.

Δηλαδή, ένας μισθός που δεν συμπεριλαμβάνει τριετίες, δεν περιλαμβάνει κατά συνέπεια και τις αυξήσεις που αντιστοιχούν σε αυτόν. Ο ΣΕΒ ισχυρίζεται ότι οι τριετίες έχουν καταργηθεί όσον αφορά τον νομοθετημένο κατώτατο μισθό και το κατώτατο ημερομίσθιο, βάσει του άρθρου 103 του ν. 4172/2013 και μετά την προσθήκη με το άρθρο πρώτο υποπαράγραφος ΙΑ.6 περ. 2 του ν. 4254/2014.

Αντίθετα η ΓΣΕΕ, η Ομοσπονδία Συλλόγων Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων, το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Αθήνας και το υπουργείο Εργασίας υποστηρίζουν ότι η εγκύκλιος είναι γνήσια ερμηνευτική και για τον λόγο αυτό απαραδέκτως προσβάλλεται ενώπιον του ΣτΕ με αίτηση ακύρωσης και ότι οι τριετίες ορθώς συνεχίζουν και καταβάλλονται στους εργαζομένους που τις δικαιούνται, καθώς από καμία διάταξη νόμου δεν προκύπτει ρητά η κατάργησή τους, σιωπηρή δε κατάργησή τους, όπως υποστηρίζει η εργοδοτική πλευρά, δεν νοείται ούτε μπορεί να συναχθεί ερμηνευτικά. Ακόμη, η ΓΣΕΕ κ.λπ. υποστήριξαν ότι οι τριετίες, εκτός των άλλων, αποτέλεσαν επί σειρά ετών περιεχόμενο των Εθνικών Γενικών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και θεμελιώνονται ήδη στον νόμο.

Τυχόν δε απόφαση που θα υιοθετούσε την άποψη του ΣΕΒ θα οδηγούσε σε ραγδαίες μειώσεις μισθών για χιλιάδες εργαζομένους, παρά τον αντίθετο σκοπό του νομοθέτη, που ήταν η χορήγηση αυξήσεων. Η έκδοση της απόφασης του ΣτΕ αναμένεται στις αρχές του 2020.

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα των Συντακτών – Μαρία Δήμα