Και ενώ σ’ όλη την Ευρώπη οι αντίστοιχοι δημόσιοι οργανισμοί απασχόλησης πειραματίζονται, επιδεικνύοντας καινοτόμα και ευρηματική αντίληψη για τον δημόσιο τομέα ο οποίος συρρικνώνεται ανησυχητικά στον κόσμο, με πολλούς να προτείνουν αποκλειστικά πρακτικές διοίκησης που προωθούν την ενίσχυση των εργαζομένων με διάφορους τρόπους (εργαλεία, μεθόδους, κατάρτιση κλπ) , στη χώρα μας οι συντηρητικές κυβερνήσεις άρχιζαν και τελείωναν στις κυρώσεις. Φαίνεται ότι αυτή η τακτική τους έμεινε από την δικτατορία :αποφασίζουμε και διατάζουμε.

 

Η τελευταία προσπάθεια της κυβέρνησης να βάλει τάξη , μετά τους μπαχαλάκηδες, τους ντρογκατους,λοιπούς “περιθωριακούς”, ακολουθώντας το δόγμα της περί “νέας τάξης” την οποία αποκαλεί κανονικότητα, είναι  στην δημόσια διοίκηση.  Ίδια μεθοδολογία:αρχίζει και τελειώνει με την αστυνόμευση-κυρώσεις.

Αναφορικά με το δημόσιο,  για το οποίο δεν ενδιαφέρεται για κάποια ποιοτική βελτίωση του μοντέλου παροχής υπηρεσιών προς τους πολίτες , επιζητεί και κάτι ακόμα.:Να αμαυρώσει και να διαιρέσει πάλι την κοινωνία στους καλούς του ιδιωτικού τομέα και τους κακούς του δημοσίου.

Μήπως θυμάστε ότι πριν λίγα χρόνια ο ΟΑΕΔ είχε υπαλλήλους της πρώτης γραμμής που σε τακτά διαστήματα πάθαιναν έμφραγμα ή αποδημούσαν στον άλλο κόσμο?

Αλλά μήπως επιθυμούν πάλι να συρρικνώσουν τους εργαζομένους δημοσίου τομέα για να δώσουν τη θέση τους σε νέες προσλήψεις αστυνομικών?

Έρση  Λ.