Υπερωρία συνιστά η υπέρβαση του ημερησίου χρόνου εργασίας.

  1. Ως υπερωριακή απασχόληση ως προς όλες τις νόμιμες συνέπειες, διατυπώσεις και διαδικασίες, θεωρείται για όσους μεν εργαζομένους απασχολούνται με σύστημα 6ημέρου εβδομαδιαίας εργασίας, η εργασία πέρα των 48 ωρών την εβδομάδα και των 8 ωρών ημερησίως, ενώ για όσους απασχολούνται με σύστημα 5θημέρου, η απασχόληση πέρα των 45 ωρών την εβδομάδα και των 9 ωρών ημερησίως.

Για την υπερωριακή απασχόληση γίνονται από το άρθρο 1 παρ. 3 και 4 του N. 3385/2005, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 74 του N. 3863/2010, οι εξής διακρίσεις:

α) Για την πραγματοποίηση νομίμου υπερωρίας οι μισθωτοί δικαιούνται για κάθε ώρα και μέχρι την συμπλήρωση 120 ωρών ετησίως, αμοιβή ίση με το καταβαλλόμενο ωρομίσθιο προσαυξημένο κατά 40%.

β) Για κάθε ώρα υπερωρίας για την οποία δεν τηρήθηκαν οι προβλεπόμενες διατυπώσεις (κατ’  εξαίρεσιν, δηλαδή παράνομη υπερωρία), ο μισθωτός δικαιούται αποζημιώσεως ίσης με το καταβαλλόμενο ωρομίσθιο προσαυξημένο κατά 80%.

γ) Σε περίπτωση χορήγησης αδείας για την πραγματοποίηση επί πλέον υπερωριών κατά NΔ 264/1973, το ωρομίσθιο καταβάλλεται αυξημένο κατά 60% (αντί 75%), κατά τον N. 3863/2010 άρθρο 74 παρ. 11.