Κάμερες στην τάξη: Παιδαγωγική οπισθοδρόμηση και δυστοπικό μέλλον

Η Υπουργός Παιδείας αποφασίζει με τροπολογία που κατατίθεται αιφνιδιαστικά την Παρασκευή 8/5 σε νομοσχέδιο του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου να εισαγάγει ως δήθεν πρωτοποριακή τη ζωντανή μετάδοση του μαθήματος από την τάξη για όσους/όσες μαθητές/-τριες δεν μπορούν να παρευρίσκονται στο σχολείο λόγω πανδημίας, αλλά και για περιπτώσεις επιδημιών και φυσικών καταστροφών «επιβάλλουν» από εδώ και πέρα το κλείσιμο των σχολείων.

Η κατάφωρη θεσμική εκτροπή όλων των κινήσεων του υπουργείου, που προσβάλλει όχι μόνο τη νοημοσύνη μας αλλά και τους κανόνες ενός κράτους δικαίου, είναι η μία πλευρά: Ξεκινάει με την κατάθεση μιας τόσο σημαντικής τροπολογίας, χωρίς προηγούμενη διαβούλευση και τον ψευδή ισχυρισμό της υπουργού στη βουλή ότι έχει την έγκριση της ΑΠΔΠΧ. Η εγκληματική περιφρόνηση του συντάγματος και των όσων θεσμικά επιβάλλονται συνεχίζεται με την έκδοση της Υπουργικής Απόφασης την Παρασκευή 15/5 η οποία στηρίζεται σε μια έκθεση αντικτύπου που εκπονήθηκε στο πόδι, δεν έχει αν και νομικά προαπαιτούμενη την συγκατάθεση γονέων και εκπαιδευτικών, και συνεχίζει να αφήνει απροστάτευτα τα προσωπικά δεδομένα. Κι ενώ μέχρι στιγμής όλοι/-ες οι εκπαιδευτικοί γνωρίζαμε πόσο αυστηρό είναι το πλαίσιο για την προστασία των προσωπικών δεδομένων των μαθητών/-τριών, μαθαίνουμε τώρα ότι «δυνάμεθα» να διδάσκουμε με μια κάμερα μέσα στην ίδια τη σχολική τάξη. Το σύνταγμα, οι ευρωπαϊκές οδηγίες και οι νόμοι νοούνται ως εμπόδια, που με μια Υ.Α. μπορούν να ξεπερνιούνται.

Η παιδαγωγική διάσταση, είναι η άλλη πλευρά, την οποία επίσης το υπουργείο φαίνεται να αγνοεί επιδεικτικά προτείνοντάς μας ως λύσεις πρακτικές περασμένων αιώνων. Ας μάθει λοιπόν η Υπουργός και όσοι/-ες τη συμβουλεύουν βασικές παιδαγωγικές αρχές:

Για να επιτευχθούν οι στόχοι και οι σκοποί της εκπαιδευτικής διαδικασίας πρέπει να υπάρχει το λεγόμενο «παιδαγωγικό κλίμα», η ατμόσφαιρα που θα κάνει τη μάθηση ελκυστική. Ο αυθορμητισμός, η δημιουργικότητα, το χιούμορ και το συναίσθημα, το γέλιο και το κλάμα, είναι αυτά ακριβώς τα στοιχεία του παιδαγωγικού κλίματος που μια κάμερα παραμορφώνει και εν τέλει σκοτώνει.

Η σχολική τάξη είναι ζωντανή και κάθε μέρα διαφορετική, υπάρχει αλληλεπίδραση και λάθη… πολλά λάθη. Το λάθος είναι μια παιδαγωγική ευκαιρία που μόνο ο εκπαιδευτικός ξέρει να αξιοποιεί προς όφελος της τάξης. Η κάμερα, όμως, ως παραμορφωτικός φακός κάνει το λάθος να φαίνεται πιο σοβαρό, ανακόπτει την τάση του παιδιού να προχωράει συναισθηματικά και γνωστικά μέσα από τη διερεύνηση, μέσα από τη διαδικασία δοκιμής – λάθους.

Όσο για την παρότρυνση που υπάρχει στην υπουργική απόφαση «να πραγματοποιείται πρώτα η παράδοση και μετά η εξέταση», πρέπει να πούμε στο Υπουργείο ότι αλλάξαμε αιώνα, οι λέξεις αυτές δεν υπάρχουν πια στα εγχειρίδια της παιδαγωγικής, ότι τα αναλυτικά προγράμματα στηρίζονται σε μεθόδους όπως η ομαδοσυνεργατική, η διερευνητική, η βιωματική, η συμμετοχική, με κυρίαρχο βέβαια τον διάλογο.

Η προοπτική της ζωντανής μετάδοσης του μαθήματος μας βρίσκει κάθετα αντίθετους/-ες γιατί μετατρέπει το μάθημα σε μια ψευδο-ακαδημαϊκού τύπου διάλεξη και τους εκπαιδευτικούς σε γελοίες καρικατούρες που θα ανοιγοκλείνουν κάμερες και μικρόφωνα.

Επιπλέον, δεν διασφαλίζει τα δικαιώματα προσωπικού χαρακτήρα ούτε των ιδίων ημών ούτε των μαθητών μας και υπάρχει ο κίνδυνος να οδηγήσει σε στιγματισμό και απομόνωση περισσότερα παιδιά απ’ όσα υποτίθεται ότι μπορεί να εντάξει. Ποιος θα μας βεβαιώσει ότι κανένας μαθητής και καμία μαθήτριά μας δεν θα γίνει αντικείμενο κριτικής τρίτων και δεν θα διαπομπευθεί; Ποιος έφηβος, ποια έφηβη και ποιο παιδί είναι σε θέση να ανταποκριθεί σε αυτού του τύπου την εκπαίδευση, χωρίς να διαταράσσεται η ψυχοκοινωνική του ανάπτυξη;

Όσο για τις χαμένες διδακτικές ώρες λόγω κορονοϊού περισσεύουν τα κροκοδείλια δάκρυα της Υπουργού παιδείας, η οποία ακόμα στέλνει τάμπλετ στις οικογένειες που δεν είχαν τεχνολογικό εξοπλισμό. Οι χαμένες διδακτικές ώρες είναι κάθε χρόνο χιλιάδες λόγω μη έγκαιρων προσλήψεων και μη διορισμών διδακτικού προσωπικού. Ας το έχει το υπουργείο αυτό υπόψη του για να μη χαθούν άλλες ώρες από εδώ και πέρα.

Την ίδια στιγμή που σε άλλες χώρες προσλαμβάνεται επιπλέον προσωπικό (16.000 στην Ιταλία) λόγω κορονοϊού, το Υπουργείο δεν έχει διορίσει ακόμα ούτε αυτούς που περιμένουν εδώ και 9 μήνες την υλοποίηση της μονιμοποίηση τους.

Αρνούμαστε να υλοποιήσουμε με οποιονδήποτε τρόπο αναμετάδοση του μαθήματος.

Στηρίζουμε γονείς και μαθητές/-τριες στην απόφασή τους

να μην συναινέσουν στην αναμετάδοση του μαθήματος.

Συμμετέχουμε στο συλλαλητήριο 19/5 στις 13:00 στα Προπύλαια