Ο ΜΑΙΟΣ ΜΑΣ ΕΦΤΑΣΕ, ΕΜΠΡΟΣ ΒΗΜΑ ΤΑΧΥ ….

Κάθε Μάιο η φύση αναγεννάτε μετά από μια μακρά περίοδο χειμωνιάτικου ζόφου. Ο άνθρωπος και αυτός ως μέρος της φύσης πράττει τα δέοντα σε μια τέτοια εποχή και προσπαθεί να φτιάξει μια καινούργια πραγματικότητα. Οι σχηματισμοί των ανθρώπων κοινότητες, κοινωνίες, κράτη και οργανισμοί ως φυσική συνέχεια προσπαθούν και αυτοί να συμμετάσχουν στην γενικότερη αυτή ανανέωση.

Έτσι λοιπόν σε μια μικρή και ταλαίπωρη χώρα κάθε Μάιο συμμετέχουμε στην οργιαστική ανανέωση. Δεν είναι μακριά ο Μάιος που το κράτος αυτό ανακάλυψε ότι λειτουργεί αναποτελεσματικά και για το λόγο αυτό ζήτησε βοήθεια από άλλα προηγμένα κράτη. Οι ειδικοί και οι άριστοι των άλλων κρατών ήρθαν, και αφού γύρισαν όλα τα σκυλάδικα της πρωτεύουσας και μερικά των περιχώρων, έδωσαν τα πορίσματά τους. Τα περισπούδαστα πορίσματα ανέφεραν ότι υπάρχει μεγάλη πολυδιάσπαση των δυνάμεων του κράτους.

Μάιο λοιπόν ξεκίνησε και η μικρή χώρα και αναδιοργάνωσε τις υπηρεσίες της. Θα συγκεντρώσω τις δυνάμεις μου σκέφτηκε. Ίδρυσε τότε τα ΕΘΕΚ (Εθνικά Ελεγκτικά Κέντρα) για την κεντρική διαχείριση των ελέγχων. Μιλιούνια υπαλλήλων πήγαν σε αυτά και μιλιούνια κόσμου πηγαινοερχόταν μέσα – έξω. Το κράτος το σκέφτηκε καλά και αξιολόγησε την κατάσταση, είναι δυνατόν να πηγαινοέρχεται τόσος κόσμος από όλη την επικράτεια σε δύο – τρεις Υπηρεσίες; σκέφτηκε. Όχι απάντησε μεγαλοφώνως και έναν άλλο Μάιο ίδρυσε τα ΠΕΚ (Περιφερειακά Ελεγκτικά Κέντρα) και τα ΤΕΚ (Τοπικά Ελεγκτικά Κέντρα). Τώρα μάλιστα όλα είχαν προβλεφθεί και το σύστημα θα έτρεχε σαν καλοκουρδισμένη μηχανή. Λεφτά κυλούσαν και οι υπάλληλοι λάμβαναν παχυλές αμοιβές. Όμως όπως συμβαίνει σε όλες τις μηχανές λόγω έλλειψης συντήρησης (έλλειψη υλικοτεχνικής υποδομής, μη συνέχειας στην εκπαίδευση των υπαλλήλων, μη πρόσληψης νέου προσωπικού) αλλά και της τάσης κάθε μεγάλου οργανισμού να αποκτά αυθύπαρκτη οντότητα, η μηχανή αυτή άρχισε να παραπαίει. Φτάνει φώναξε τότε απηυδισμένο το ταλαίπωρο κράτος. Πίσω όλοι στις αποκεντρωμένες Υπηρεσίες. Επειδή όμως, όπως κάθε σοβαρό κράτος, ήθελε να δείξει συνέχεια Μάιο ίδρυσε τα ΔΕΚ (Διαπεριφερειακά Ελεγκτικά Κέντρα). Εκεί θα γινόταν ο έλεγχος των σοβαρών υποθέσεων. Για μία ακόμη φορά το εγχείρημα «αξιολογήθηκε» και τα έρμα τα ΔΕΚ Μάιο κλείσανε. Άντε πάλι όλοι πίσω στις αποκεντρωμένες Υπηρεσίες.

Μετά από τόσες παλινωδίες και αφού υπήρχε στα πρόθυρα μια τεράστια οικονομική κρίση το κράτος κάθισε και σκέφτηκε σοβαρά. Δεν το έπαιρνε πλέον να κάνει σχεδιασμούς στο πόδι. Οι μισθοί των υπαλλήλων μειώθηκαν οι αγελάδες αδυνάτιζαν συνεχώς. Τι φταίει σκεφτόταν συνεχώς το μικρούλι κράτος; Και ξαφνικά το κατάλαβε. Έφταιγε που ο μηχανισμός δεν ήταν όσο ανεξάρτητος έπρεπε. Για μια ακόμη φορά Άνοιξη ιδρύθηκε η ΑΑΔΕ. Τώρα μάλιστα όλα τα προβλήματα είχαν λυθεί. Διορίστηκαν και περισπούδαστα στελέχη (αλλά και κάποιοι ξένοι). Αυτοί ξέρανε να λύνουν προβλήματα.

Κάθε Άνοιξη λοιπόν (άνθρωποι είναι και αυτοί) προσπαθούν να αναγεννήσουν τον οργανισμό. Στην αρχή πρέπει να περιγράψουμε τις θέσεις είπαν. Κάνανε λοιπόν περιγράμματα θέσεων. Μετά πρέπει να εντάξουμε τους υπαλλήλους στα περιγράμματα αυτά. Το κάνανε. Μετά πρέπει να αξιολογήσουμε το προσωπικό. Πήγαν να το κάνουν αλλά οι αχαΐρευτοι υπάλληλοι δεν συναίνεσαν. Καλά δεν καταλαβαίνουν ότι είναι για το καλό τους; αναρωτήθηκαν οι ιθύνοντες. Μετά προσπάθησαν να αλλάξουν τις αμοιβές και να εφαρμόσουν ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Πάλι αντιδράσεις από τους υπαλλήλους. Μα καλά δεν καταλαβαίνουν ότι όλα γίνονται για το καλό τους; ξαναρωτήθηκαν οι ιθύνοντες. Κατόπιν πήγαν να εφαρμόσουν κυκλικό μετασχηματισμό στις υπηρεσίες. Μα πάλι αντιδράσεις; Δεν είμαστε καλά. Αφού είδαν και απόειδαν οι ιθύνοντες σκέφτηκαν ότι οι υπάλληλοι είναι πολίτες του μικρού κράτους άρα θα τους εκφοβίσουμε. Ξεκίνησαν λοιπόν. Ξανά μανα αντιδράσεις. Ε! αφού και η κυβέρνηση συμφωνεί θα προχωρήσουμε μόνοι μας αποφάσισαν. Μάιο λοιπόν επαναφέρουν την πρωτότυπη και πρωτοποριακή ιδέα της συγκέντρωσης των ελέγχων σε μία υπηρεσία, και της είσπραξης σε άλλη μία.

Φευ όμως όλοι οι άριστοι ιθύνοντες ξεχνούν ότι μετά τον Μάιο και την καλοκαιρία έρχεται το Φθινόπωρο και ο Βαρύς Χειμώνας. Και καλά τα λόγια της Άνοιξης αλλά πρέπει να προετοιμαστούμε για τον Χειμώνα.

Εσύ μικρέ υπάλληλε – πολίτη του μικρού κράτους πρέπει αυτή τη φορά να σκεφτείς σοβαρά, θα τους αφήσω να με βυθίσουν σε έναν μακρύ και βαρύ Χειμώνα; Πρέπει για μια ακόμη φορά να αφήσω να καθορίσουν την τύχη μου άλλοι; Πρέπει να αντισταθώ; Θα κάνω αυτό τον Μάιο μήνα ανατροπής; Θα συνεχίσω να είμαι υπάλληλος που για μια ακόμη φορά δέχεται παθητικά τις όποιες αλλαγές;

Ιδού πεδίον δόξης λαμπρό. Ο Μάιος μας έφτασε λοιπόν για μία ακόμη φορά. Ο Μάιος που κάθε φορά ήταν αγωνιστικός (εργατική πρωτομαγιά, Μάης του 1936, Μάης του 1968 και άλλοι πολλοί).

Εμπρός λοιπόν βήμα ταχύ και αγωνιστικό.

ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ στην ανοιξιάτικη άκαρπη ανθοφορία ιδεών της Διοίκησης και
ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ με βήμα ταχύ:

  • Για τη λειτουργία παντού ΔΟΥ Α’ τάξης, για να σταματήσει η απαξίωση των εργαζομένων και να δοθεί έμφαση και προτεραιότητα στην εξυπηρέτηση του πολίτη και στη βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών σε αυτόν.
  • Για την εξοικονόμηση δαπανών στέγασης και παράλληλα αξιοποίηση ακινήτων του δημοσίου, με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον, την καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών και την διασφάλιση ανθρώπινων εργασιακών συνθηκών.
  • Για την διασφάλιση όλων των οργανικών θέσεων εργασίας και ενίσχυση των μονάδων με νέες προσλήψεις.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΞΑΝΑΖΕΣΤΑΜΕΝΗ … ΣΟΥΠΑ ΤΗΣ ΤΡΙΧΟΤΟΜΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΛΕΓΚΤΙΚΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΛΟΓΙΚΕΣ της μετακίνησης υπαλλήλων από το στενό δημόσιο τομέα προς τους δήμους και τις Περιφέρειες, με την υποβάθμιση υπηρεσιών μας

πηγή: ΑΣΚΙ εφοριακών