• Το άρθρο μου στην Εφημερίδα των Συντακτών ,» Πανδημία Κεραμέως σε βάρος της Δημόσιας Εκπαίδευσης » είναι εξαιρετικά αφιερωμένο στην Κοινωνιολογία και στις Κοινωνικές Επιστήμες που απειλούνται με αφανισμό από την Εκπαίδευση με το περιβόητο υπό ψήφιση πολυνομοσχέδιο . Η Υπουργός Παιδείας προσπαθεί ,πέρα από κάθε επιστημονική βάση και λογική , να καταργήσει την Κοινωνιολογία από τα Πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα πριν συνεχίσει το καταστροφικό της έργο και στα υπόλοιπα μαθήματα των Κοινωνικών Επιστημών. Τα επιχειρήματα της είναι εντελώς αβάσιμα και σαθρά και βρίσκει συμμάχους μόνο στους πλέον ακραίους συντηρητικούς κύκλους που θεωρούν ότι ήρθε η ώρα για » Ιδεολογικό ρεβανσισμό ‘ και δικαίωσης των ιδεοληψιών τους , αδιαφορώντας για τη μόρφωση και διαπαιδαγώγηση των μαθητών .

 

Η υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως έχει αποδείξει, τόσο με τις κατά καιρούς δηλώσεις της όσο και με την πολιτική που εφαρμόζει, την ακραία νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση της κυβέρνησης και στα θέματα εκπαίδευσης. Αυτή η πολιτική, όμως, ενώ από τη μια «διατρανώνει» παντού ότι υπηρετεί σύγχρονες και φιλελεύθερες αντιλήψεις, από την άλλη επαναφέρει αναχρονιστικές αντιλήψεις και αντιδραστικές τακτικές, πέρα από οποιαδήποτε επιστημονικά τεκμηριωμένη και παιδαγωγικά αποδεκτή αρχή.

Σε αυτήν την κατεύθυνση κινείται το άρθρο 7 του υπό ψήφιση νομοσχεδίου με το οποίο καταργείται το μάθημα της Κοινωνιολογίας από τα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα. Η αξία του γνωστικού αντικειμένου της Κοινωνιολογίας είναι αναμφισβήτητη και η κατάργησή του εντελώς αντιεπιστημονική. Κι αυτό, γιατί η Ομάδα Προσανατολισμού Ανθρωπιστικών Επιστημών περιλαμβάνει το 1ο Επιστημονικό Πεδίο, που αποτελείται κατά 75% από τμήματα των Κοινωνικών Επιστημών, ενώ έντεκα κοσμήτορες και το σύνολο των πανεπιστημιακών τμημάτων κρίνουν το μάθημα της Κοινωνιολογίας ως προαπαιτούμενο για την εισαγωγή στα τμήματα αυτά.

Σε κάθε περίπτωση είναι απόλυτα αναγκαία η παραμονή της Κοινωνιολογίας στα εξεταζόμενα μαθήματα, παράλληλα έστω με τα Λατινικά. Η ουσία όμως, δηλαδή το περιεχόμενο του ίδιου του μαθήματος, είναι εκείνο που έχει τη μεγαλύτερη αξία για τη μόρφωση και τη διαπαιδαγώγηση των μαθητών στο πλαίσιο της δημόσιας εκπαίδευσης.

Πρόσφατα διάβασα ένα θαυμάσιο αφιέρωμα για την Κοινωνιολογία στη LIFO και αναφέρω ενδεικτικά: «Η κοινωνιολογία είναι σαν ένα ζευγάρι γυαλιά που το φοράς για να δεις διαφορετικά. Για να βαφτίσεις την εμπειρία, για να κάνεις το οικείο ανοίκειο, να το δεις με έκπληξη σαν να είναι η πρώτη φορά που το αντικρίζεις. Τα παιδιά διψούν να συζητήσουν. Και η κοινωνιολογία με τα στέρεα εργαλεία που διαθέτει δεν αφήνει να διολισθήσουν οι συζητήσεις αυτές σε καφενειακού επιπέδου τσιτάτα. Τις ντύνει θεωρητικά.

»Ευνοεί τον συστηματικό, λογικά συγκροτημένο και τεκμηριωμένο λόγο. Η ίδια μάλιστα κυοφορήθηκε στις κοσμοϊστορικές αλλαγές που έφερε η Βιομηχανική και Γαλλική Επανάσταση στην ανθρώπινη διανόηση. Οι σύνθετες, πολυπολιτισμικές κοινωνίες απαιτούν γνώσεις κοινωνιολογίας. Η σμίλευση της δημοκρατικής συνείδησης απαιτεί κοινωνικές και πολιτικές γνώσεις. Ο έφηβος που βιώνει τις συγκλονιστικές κοινωνικές, σωματικές, γνωστικές και ηθικές αλλαγές και διαμορφώνει τις –ολοένα πιο ρευστές και μεταβαλλόμενες– ταυτότητές του διψά για κοινωνιολογία».

Είναι βέβαια περιττό να αναφέρω τη σημασία και τον ρόλο της Κοινωνιολογίας στην κοινωνικοποίηση των νέων ανθρώπων και στην ομαλή ένταξή τους στο κοινωνικό περιβάλλον. Το γεγονός ότι μαθαίνουν και υιοθετούν πρότυπα συμπεριφοράς, αξίες, καθημερινές πρακτικές, το αποδεκτό και μη αποδεκτό, δηλαδή μαθαίνουν τελικά και εσωτερικεύουν την κουλτούρα μιας συγκεκριμένης κοινωνίας, καταδεικνύει τη σπουδαιότητα της Κοινωνιολογίας.

Γιατί, λοιπόν, η κ. Κεραμέως επιμένει στην κατάργηση του μαθήματος; Τα επιχειρήματά της; «Θέλουμε την ενίσχυση των κλασικών σπουδών», «δεν υποβαθμίζουμε την Κοινωνιολογία γιατί διδάσκεται στη Γ’ Γυμνασίου και στην Α’ Λυκείου», «δεν μπορούμε να εξετάζουμε παράλληλα την Κοινωνιολογία με τα Λατινικά γιατί μας το απαγορεύει το Σύνταγμα». Μία υπουργός που ηγείται της εκπαίδευσης, οφείλει να χρησιμοποιεί πιο σοβαρά επιχειρήματα και κυρίως δεν δικαιούται να δηλώνει τόσο μεγάλη άγνοια της σχολικής πραγματικότητας.

Οι κλασικές σπουδές είναι ήδη –και καλώς– ενισχυμένες με αρκετά γνωστικά αντικείμενα στην εκπαίδευση. Το μάθημα της Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής της Γ΄ Γυμνασίου, όπως και το μάθημα της Πολιτικής Παιδείας της Α΄ Λυκείου είναι διεπιστημονικά γνωστικά αντικείμενα των Κοινωνικών Επιστημών και περιέχουν στοιχεία Δικαίου, Πολιτικής Επιστήμης, Γνώσης των Ευρωπαϊκών Θεσμών και Οικονομίας, για αυτό άλλωστε το μάθημα της Πολιτικής Παιδείας διδάσκεται από κοινωνικούς επιστήμονες και οικονομολόγους.

Τέλος, το Σύνταγμα απαγορεύει μόνο τη συνεξέταση της Κοινωνιολογίας και των Λατινικών ανάλογα με τις σχολές και τα τμήματα που επιλέγουν και θέλουν να σπουδάσουν οι μαθητές στις ανθρωπιστικές σπουδές και όχι την επιλογή ανάμεσα στη Βιολογία και τα Μαθηματικά που ισχύει για τους μαθητές που θέλουν να σπουδάσουν επιστήμες Υγείας και εκείνους που επιλέγουν να σπουδάσουν Θετικές Επιστήμες;

Όμως το μένος και η εκδικητική μανία της κ. Κεραμέως σε βάρος των Κοινωνικών Επιστημών δεν σταματάει στην κατάργηση της Κοινωνιολογίας αλλά επεκτείνεται με τη διαφαινόμενη κατάργηση με υπουργική απόφαση, στο πλαίσιο της αναμόρφωσης των ωρολόγιων προγραμμάτων, και των δύο άλλων μαθημάτων που διδάσκονται στη Β΄ Λυκείου, «Σύγχρονος Κόσμος, Πολίτης και Δημοκρατία» και «Βασικές Αρχές Κοινωνικών Επιστημών» στη Θεωρητική Κατεύθυνση. Τόσο στη Βουλή όσο και στη διάρκεια της διαβούλευσης, απέφυγε να αναφερθεί στα δύο αυτά μαθήματα παρ’ ότι θα ενίσχυαν την επιχειρηματολογία της ότι δεν υποβαθμίζει τις Κοινωνικές Επιστήμες.

Η εξήγηση είναι απλή: πρόκειται να τα καταργήσει και επιμελώς το αποκρύπτει. Άλλωστε, σύμφωνα με πληροφορίες, δόθηκε ήδη η εντολή να μην ξανατυπωθούν τα σχετικά βιβλία και αυτό διαπιστώνεται και μέσα από το σύστημα «Διόφαντος». Παράλληλα οι συνέπειες για τους εκπαιδευτικούς των Κοινωνικών Επιστημών θα είναι καταστροφικές καθώς μπορεί να οδηγηθούν ακόμη και στη διαθεσιμότητα.

Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι μόνο στη σφαίρα της ιδεοληψίας και των μανιχαϊσμών ότι δήθεν η Κοινωνιολογία είναι αριστερή επιστήμη, μπορεί να εξηγηθεί η επιλογή της υπουργού για την κατάργηση της Κοινωνιολογίας και την ισοπέδωση των Κοινωνικών Επιστημών. Οφείλει, έστω και την ύστατη στιγμή, να αναθεωρήσει την απόφασή της προς όφελος της μόρφωσης και της διαπαιδαγώγησης των μαθητών.

* Αντιπρόεδρος της ΟΛΜΕ