Με απόφαση Πρωτοδικείου Αθηνών μετατρέπονται οι συμβάσεις εκτάκτων υπαλλήλων του ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟΥ σε Αορίστου χρόνου. Ανοίγει ο δρόμος για μονιμοποίηση των 16000 εκτάκτων Υγειονομικών – Προνοιακών υπαλλήλων αρκεί να υπάρχει πολιτική βούληση.

Πριν από λίγες ημέρες, δημοσιεύτηκε η υπ’ αρ. 808/2020 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία έγινε δεκτή αγωγή εργαζόμενων [επικουρικό προσωπικό] κατά του Δρομοκαϊτειου Νοσοκομείου, με την οποία ζητούσαν να αναγνωριστεί, ότι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του Νοσοκομείου και συνακόλουθα η σύμβαση τους πρέπει να θεωρηθεί αορίστου χρόνου. Την υπόθεση χειρίστηκε το Δικηγορικό Γραφείο Μαρίας Μαγδαληνής Τσίπρα και συνεργατών.

Το Δικαστήριο, με πλήρη και άρτια νομική τεκμηρίωση έλαβε υπόψη του τις διατάξεις της κοινοτικής Οδηγίας 1999/70/ΕΚ και του ν.2112/1920 και δέχτηκε, ότι εργαζόμενοι, ασχέτως της διάρκειας απασχόλησης τους, που παρέχουν μολαταύτα τις υπηρεσίες τους με τον ίδιο τρόπο, που απασχολούνται και οι μόνιμοι συνάδελφοι τους και μάλιστα επί σειρά ετών, δεν μπορεί να παραμένουν σε κατάσταση ανασφάλειας και ομηρίας. Και αυτό, όταν οι συνάδελφοι μας αυτοί, παλεύουν καθημερινά στην πρώτη γραμμή προκειμένου να διασφαλίσουν την εύρυθμη λειτουργία των Νοσοκομείων και την παροχή ποιοτικής φροντίδας στους ασθενείς και στην ελληνική κοινωνία. Εξάλλου, οι εν λόγω συνάδελφοι στήριξαν ολόψυχα το Εθνικό Σύστημα Υγείας, όπως και όλο το τακτικό νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό, με αυτοθυσία και αυταπάρνηση, στο κρίσιμο διάστημα που πέρασε η χώρα μας, εξαιτίας της πανδημίας.

Η ΠΟΕΔΗΝ εκφράζει την ολόψυχη συμπαράσταση της στους 16.000 εκτάκτους συναδέλφους, οι οποίοι καθημερινά υπηρετούν την Δημόσια Υγεία και καλούμε το Υπουργείο Υγείας να προχωρήσει άμεσα στην ψήφιση νομοθετικής ρύθμισης, που θα τακτοποιήσει την υπηρεσιακή κατάσταση του προσωπικού αυτού, μετατρέποντας τις συμβάσεις σε αορίστου χρόνου, όπως ορίζει η απόφαση του Δικαστηρίου, βάζοντας ένα τέλος στην εργασιακή του ομηρία. Αυτό αποτελεί την ελάχιστη ένδειξη ευγνωμοσύνης και απόδοση φόρου τιμής, σε ανθρώπους, που στάθηκαν με περίσσιο θάρρος αρωγοί στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας, στην Πολιτεία και στους Πολίτες, που δοκιμάστηκαν και κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει, ότι θα δοκιμαστούν ξανά από τον εφιάλτη του Κορωνοϊού. Δεν αρκεί το χειροκρότημα. Χρειάζονται πράξεις και γενναίες αποφάσεις, που θα επιφέρουν την οριστική επίλυση του προβλήματος τους.