Η κυβέρνηση της ΝΔ οξύνει την κρίση και τρέχει να προλάβει τις κοινωνικές αντιδράσεις με κατασταλτικά μέτρα. Φέρνει ένα νομοθέτημα στη βουλή αντιγράφοντας διάταγμα της χούντας του 1971. Υποτίθεται να “ρυθμίσει” την άσκηση του δικαιώματος της συνάθροισης. Στην ουσία και την πράξη περιορίζει την άσκηση του δικαιώματος αυτού.

Στο νομοθέτημα προβλέπεται υπεύθυνος σε κάθε συγκέντρωση  οργανωτής, που βαρύνεται με την ευθύνη να “αποζημιώσει” κάθε ζημιά που θα προκύψει από την συνάθροιση. Επιπλέον προβλέπονται δεκάδες απαγορεύσεις ακόμα και η διάλυση συγκεντρώσεων.

Η κυβέρνηση αντί να  παρέμβει ανακουφιστικά για τους πολίτες, για τους εργαζόμενους, για τους νέους, για τους συνταξιούχους, προετοιμάζεται να αντιμετωπίσει τις αντιδράσεις που έρχονται, μέσα από απολύσεις και νέα μνημόνια. Ψηφίζει ένα νόμο βγαλμένο από το χρονοντούλαπο της χούντας, που θα επιτρέπει στην αστυνομία να αποφασίζει αν θα γίνονται η όχι διαδηλώσεις.

Καμία συγκέντρωση δεν μπορεί να απαγορευτεί όταν ο κόσμος είναι αποφασισμένος να διαδηλώσει.  Καμία αστυνομικά διάταξη, κανένα δικολαβικό επιχείρημα Χρυσοχοϊδη δεν θα μπορούσε να αποτρέψει τους “Αγανακτισμένους” την περίοδο των μνημονίων. Αν οι διαδηλώσεις ήταν ζήτημα απαγορεύσεων, δεν θα είχαν υπάρξει διαδηλώσεις στην Αθήνα το 1973 και εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Αυτά τα γνωρίζουν πολύ καλά ο Μητσοτάκης και ο Χρυσοχοϊδης. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να στήσουν μια διαχωριστική γραμμή που θα τοποθετεί τον εαυτό τους στην πλευρά της νομιμότητας και να ταυτίζει τις κοινωνικές αντιδράσεις των συνδικάτων με την ανομία και τη βία.

Ελπίζουν ότι με τις ρυθμίσεις αυτές θα μπορέσουν να σφίξουν κάπως τα λουριά, αν δουν ότι ένα νέο κύμα αγανάκτησης πάει να εκδηλωθεί απέναντι στην κρίση που έρχεται.

ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΟΜΩΣ.

ΓΙΑΤΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ ΠΑΝΤΑ.

ΕΙΔΙΚΑ ΟΤΑΝ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΑ ΕΠΙΚΑΛΕΙΤΑΙ.

Δεν ξεχνάμε την περίοδο 2013/14 τις μεγάλες κινητοποιήσεις-απεργίες μας, που στάθηκαν βαρόμετρο για την επιστροφή των συναδέλφων από τις απολύσεις της τότε κυβέρνησης . Ένας μεγάλος αγώνας 69 ημερών που έγινε παρακαταθήκη για  το εργατικό κίνημα και για την προάσπιση του Δημόσιου Πανεπιστημίου.

Οι εργαζόμενοι και τα συνδικάτα, οι πληττόμενοι από την κρίση και την κυβερνητική πολιτική ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ για να ΑΝΤΙΠΑΛΕΨΟΥΝ και να ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΝ ΣΤΗ ΠΡΑΞΗ το χουντικής έμπνευση νομοθέτημα.

Απέναντι σε αυτή την Κυβέρνηση της καταστολής, η οποία επιχειρεί να καταργήσει στοιχειώδη δημοκρατικά ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα, που είναι κατοχυρωμένα στο Σύνταγμα, οι εργαζόμενοι και τα συνδικάτα ήταν, είναι και θα είναι το ανάχωμα!

Για την Ανεξάρτητη Ενωτική  Παρέμβαση

Τα μέλη του Κ.Σ. ΟΔΠΤΕ

       ·         Αλεξάνδρα Παλαιού  (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο)

        ·         Ανδρέας Βασιλάκης   (Πανεπιστήμιο Πάτρας)

        ·         Θοδωρής Χατζηπαύλου (Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθήνας)