Η Κυβέρνηση της ΝΔ συνεχίζει τις επιθέσεις τόσο στα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων και στο δημόσιο χαρακτήρα των κοινωνικών αγαθών (προσπάθεια συρρίκνωσης και απορύθμισης των δημόσιων κοινωνικών αγαθών -παιδεία, υγεία, πρόνοια- προς όφελος της ιδιωτικής αγοράς) όσο και στα ζητήματα δημοκρατίας. Από τη μία πλευρά υλοποιεί τη νεοφιλελεύθερη, ακραία συντηρητική πολιτική της ατζέντα, αξιοποιώντας ταυτόχρονα το δόγμα «νόμος και τάξη», κι από την άλλη πλευρά προχωρά με σχετικό νομοσχέδιο να περιορίσει το δημοκρατικό δικαίωμα της κοινωνίας να διαδηλώνει και των εργαζομένων να απεργούν. Ένα θεμελιώδες δημοκρατικό δικαίωμα και ταυτόχρονα συνταγματικά κατοχυρωμένο.

Ο σχεδιασμός του περιορισμού της συνδικαλιστικής δράσης και της αντίδρασης των κοινωνικών στρωμάτων απέναντι στις επιλογές και στις νομοθετικές πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης, υπάρχει στον πυρήνα της αντίληψής της. Φαίνεται ότι βρήκε την κατάλληλη, χρονικά, ευκαιρία να προχωρήσει σε νομοθετική πρωτοβουλία εν μέσω πανδημικής κρίσης. Υπενθυμίζουμε την προσπάθεια της τότε Κυβέρνησης της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, το 2014 για αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου,  ζήτημα το οποίο συζητήθηκε έντονα στον δημόσιο διάλογο αλλά ποτέ δεν προχώρησε σε θεσμοθέτηση αφού δέχθηκε την έντονη αντίδραση του συνδικαλιστικού κινήματος. Τους τελευταίους μήνες το έδαφος στρώνεται μεθοδικά. Σε σχετικά πρόσφατες απεργιακές κινητοποιήσεις ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, στράφηκε δημόσια ενάντια στο κατοχυρωμένο, συνταγματικά, δικαίωμα της απεργίας με το πρόσχημα ότι: «οι λίγοι ταλαιπωρούν τους πολλούς». Σε μια περίοδο όπου η πανδημία δημιούργησε κοινωνικά και σοβαρά οικονομικά προβλήματα και αναδείχθηκε η αναγκαιότητα ύπαρξης ενός ισχυρού δημόσιου τομέα, η Κυβέρνηση επέλεξε να εντατικοποιήσει τους σχεδιασμούς της, αξιοποιώντας την πανδημική κρίση, επενδύοντας στον «κοινωνικό αυτοματισμό» με συμμάχους τα ΜΜΕ, τα οποία επέλεξε να τα ενισχύσει οικονομικά, από τα δημόσια χρήματα, σε βάρος των βασικών κοινωνικών αγαθών, της ενίσχυσης της εργασίας και της στήριξης της πραγματικής οικονομίας και κοινωνίας. Η τακτική επιλογή της Κυβέρνησης είναι να μην υπάρχει καμία διαφορετική φωνή και αντίδραση, καμία συλλογική κινηματική διαδικασία, κανένας που να αντιστέκεται στις εφαρμοζόμενες πολιτικές της επιλογές.

Τα κεντρικά σημεία του νομοσχεδίου με τίτλο «Δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις», που κατατέθηκε στη βουλή και ψηφίζεται αύριο, αποτυπώνουν τον συνολικό σχεδιασμό της Κυβέρνησης να επαναφέρει την κοινωνία δεκαετίες πίσω. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο ορίζεται η αστυνομία ως ανώτατη αρχή καθώς της αναθέτει διευρυμένο και επιτελικό ρόλο. Πέρα από το ρόλο της στην επιβολή του νόμου, αναλαμβάνει καθήκοντα “ερμηνείας του νόμου”. Θα μπορεί να καθορίζει τους περιορισμούς που πρέπει να επιβληθούν σε μια διαδήλωση, να επινοεί δικούς της, να έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποφασίζει εκ των προτέρων αν θα επιτραπεί μια δημόσια συνάθροιση, αν αυτή είναι αυθόρμητη, ποιοι περιορισμοί θα επιβάλλονται. 

Ο αντιδημοκρατικός και ολισθηρός κατήφορος της Κυβέρνησης της ΝΔ φαίνεται τόσο από την ομοιότητα ορισμένων διατάξεων του, υπό κατάθεση, νομοσχεδίου με διατάξεις που παραπέμπουν σε αλήστου μνήμης εποχές (Νομοθετικό Διάταγμα κατά τη διάρκεια της μαύρης επταετίας 794/1971) όσο και με την προσπάθεια ποινικοποίησης της διαφορετικής άποψης και της διαφωνίας με την Κυβερνητική άποψη, εν είδει ιδιώνυμου. Σε αυτή την προσπάθεια συμμάχους βρήκε, εντός βουλής, τα δύο κοινοβουλευτικά κόμματα της Ελληνικής Λύσης και του ΚΙΝΑΛ. Από την Ελληνική Λύση δεν περιμέναμε τίποτα καλύτερο, γνωστές οι θέσεις τους… Το ΚΙΝΑΛ φαίνεται πως αποφάσισε να αποκοπεί μια για πάντα από την όποια κοινωνική βάση του είχε απομείνει, από την απεύθυνση σε δημοκράτες και προοδευτικούς πολίτες, εργαζόμενους, φοιτητές, συνταξιούχους, ανέργους από τα όποια απομεινάρια αρχών και αξιών, που είχαν διατηρηθεί από την διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη.  Δεν κάνουν πλέον τίποτα άλλο από το να λειτουργούν ως το δεκανίκι της νεοφιλελεύθερης δεξιάς Κυβέρνησης του Κ. Μητσοτάκη, στηρίζοντας ένα βαθιά αντιδημοκρατικό νομοσχέδιο και δίνοντάς του επίφαση δημοκρατικής νομιμοποίησης και βγάζοντας, ταυτόχρονα, την Κυβέρνηση της ΝΔ από την πολιτική της απομόνωση. Εντύπωση μας προκαλεί η στάση της ηγεσίας των συνδικαλιστικών παρατάξεων που πρόσκεινται στο ΚΙΝΑΛ. Η ΔΗΣΥ ή ΔΗΣΥΠ στον δημόσιο τομέα και στις ομοσπονδίες δεν είδαμε να διαχωρίζουν τη θέση τους από την πολιτική επιλογή του ΚΙΝΑΛ. Προφανώς η ταύτιση της ηγεσίας της ΔΗΣΥ (όχι φυσικά των δημοκρατικών και προοδευτικών στελεχών τους με τους οποίους μοιραζόμαστε τις ίδιες αγωνίες και παλεύουμε στον ίδιο δρόμο) με την πολιτική επιλογή του ΚΙΝΑΛ απηχεί τη νέα στροφή της ηγετικής ομάδας σε δεξιάς αντίληψης εκχωρήσεις, που στο τέλος καθίσταται ολοκληρωτική ταύτιση με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές επιλογές.

Ως ΑΕΕΚΕ θα ενώσουμε τις δυνάμεις μας με όλες τις προοδευτικές και δημοκρατικές δυνάμεις του Κλάδου. Σε αυτή την προσπάθεια καλούμε όλους τους Συναδέλφους να συμβάλλουν στο εγχείρημα της ανάσχεσης της πολιτικής διάλυσης του δημόσιου σχολείου και γενικότερα του δημόσιου τομέα, για να αποτελέσουμε το κοινωνικό και πολιτικό ανάχωμα στις πολιτικές που οδηγούν σε αντιδημοκρατικές, αυταρχικές, βαθιά συντηρητικές και νεοφιλελεύθερες επιλογές. Οι αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις της  Κυβέρνησης και όλων των πολιτικών δυνάμεων που τις στηρίζουν θα μας βρουν απέναντι με δυναμικό και μαχητικό τρόπο.

  • Να  αποσυρθεί και να μην ψηφιστεί το νομοσχέδιο στη Βουλή.
  • Οι ελευθερίες των πολιτών δε θα μπουν  στον γύψο σε καμία περίπτωση.

Ανεξάρτητη Ενωτική Κίνηση Εκπαιδευτικών ΠΕ