Φέτος η Παγκόσμια Ημέρα των εκπαιδευτικών εορτάζεται στη χειρότερη συγκυρία για το χώρο της Παιδείας σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο συνδυασμός της υγειονομικής κρίσης με την επέλαση του νεοφιλελεύθερου δόγματος στο χώρο της εκπαίδευσης φέρνει κάθε εκπαιδευτικό αντιμέτωπο με μια οδυνηρή κατάσταση η οποία απειλεί την παιδαγωγική του αυτονομία, τα ανθρώπινα και εργασιακά του δικαιώματα, τα προσωπικά του δεδομένα, την επαγγελματική του υπόσταση και το εισόδημά του.

Ιδιαίτερα στη χώρα μας, με αφορμή την πανδημία η κυβέρνηση εξαπολύει μια σφοδρή επίθεση στο χώρο της εκπαίδευσης. Αφού είχε προηγηθεί η από την πίσω πόρτα κατάργηση του άρθρου 16 του Συντάγματος με την ισοτίμηση των πτυχίων των Κολεγίων με τους πανεπιστημιακούς τίτλους, έχει ξεκινήσει η προσπάθεια αποδόμησης της δημόσιας εκπαίδευσης με απώτερο στόχο την πλήρη εμπορευματοποίηση του αγαθού της Παιδείας. Δεν εξέπληξε κανέναν η δημοσιοποίηση των πορισμάτων Πισσαρίδη για την εκπαίδευση, όπου φαίνεται ξεκάθαρα πως για την Ελλάδα έχει επιλεγεί το θατσερικό μοντέλο διάλυσης του δημόσιου σχολείου και η παράδοσή του από το κράτος στην τοπική αυτοδιοίκηση και εν συνεχεία σε ιδιώτες. Παράλληλα, η απόσυρση κάθε εποπτείας από την ιδιωτική εκπαίδευση και η μετατροπή του ιδιωτικού σχολείου σε μια ανεξέλεγκτη υπεραγορά τίτλων και πιστοποιήσεων φανερώνει πως πρόθεση των κυβερνώντων είναι η «αριστεία» να αποτελέσει εμπορικό προϊόν κι όχι καρπός μόχθου του μαθητή. Η επιστροφή στις δεκαετίες του ’50 και του ’60 με τα παιδιά των πολλών να ακολουθούν τη μοίρα των φτωχών γονέων και τους γόνους των προνομιούχων να εξασφαλίζουν την ανώτατη μόρφωση και τις καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας είναι κοντά.

Η άλλη πλευρά, οι νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις, τα επιχειρηματικά συμφέροντα, τα ΜΜΕ, ήδη κρούουν τα τύμπανα του πολέμου. Ο χώρος της εκπαίδευσης είναι έτοιμος να ανταποκριθεί στις προκλήσεις την ώρα που ο εχθρός είναι ήδη εντός; Η σημερινή Παγκόσμια Ημέρα των Εκπαιδευτικών ας αποτελέσει την αφορμή να θυμηθούμε όλοι βασικά αιτήματα, διαχρονικά ή/και επίκαιρα, για κάθε συνάδελφο:

  • Την με κάθε μέσο προστασία του κοινωνικού αγαθού της Παιδείας από τον κίνδυνο της εμπορευματοποίησης
  • Την αποκατάσταση ισχυρού ρυθμιστικού πλαισίου για την ιδιωτική εκπαίδευση, ως του μοναδικού μέσου διασφάλισης της ισονομίας όλων των μαθητών, σε δημόσια και σε ιδιωτικά σχολεία
  • Τη δυνατότητα του εκπαιδευτικού να εξακολουθεί να είναι λειτουργός της εκπαίδευσης, αυτόνομος, αξιοπρεπής και υπερήφανος.
  • Την αναβάθμιση των συνθηκών εργασίας, της επιστημονικής του επιμόρφωσης, της αμοιβής του
  • Την προστασία της υγείας, της ασφάλειας, των ευαίσθητων προσωπικών του δεδομένων, καθώς και των μαθητών του και τη διασφάλιση των εργασιακών του δικαιωμάτων που καταπατώνται με αφορμή την υγειονομική κρίση
  • Την προστασία του από διακρίσεις πολιτικές, θρησκευτικές, φυλετικές, ιδεολογικές, σεξουαλικές.
  • Τη διασφάλιση της κοινωνικής και συνδικαλιστικής του δράσης από την απόπειρα ποινικοποίησής τους